Countdown
We've been
togerther for

ค้นหา
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search


[OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

[OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

ตั้งหัวข้อ by sup-pak on Tue 28 Apr 2015, 00:28


ฟิคสั้นก่อนหน้านี้


Short Fic :


- ที่รัก

- สาเหตุที่ผิงเสีย is real (1)

- สาเหตุที่ผิงเสีย is real (2)

- สาเหตุที่ผิงเสีย is real (3)

- สาเหตุที่ผิงเสีย is real (4)

- สาเหตุที่ผิงเสีย is real (5)

- ความโชคร้ายของนายอ้วนหวัง





#dmbjdaily


หัวข้อ Ride : The Bittersweet Moment
หัวข้อ Sexy : The  Most Sexiest Person
หัวข้อ แป้ง : Happy Birthday
หัวข้อ Help : สิ่งที่อยากให้ช่วย
หัวข้อ Free : My Time
หัวข้อ Tissue : Can you remember me?
หัวข้อ Pink : Story About Pink
หัวข้อ Pink : Story About Pink (Again)
หัวข้อ Blue : Blue Hood






[OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

By: ซุปผัก




*[เนื้อเรื่องบางส่วนเชื่อมกับ Blue Hood นะคะ]





ถ้าถามว่าเรื่องอะไรจะทำให้คนอย่างเซี่ยอวี่ฮัวเศร้าหรือเสียใจได้ เขาก็คิดว่าคงจะเป็นการจากไปของญาติผู้ใหญ่หรือคนสนิท นอกจากนี้ก็คงเป็นเรื่องที่กล่องเสียงมีปัญหาทำให้ร้องเพลงงิ้วไม่ได้อีก หรืออาจจะเป็นร่างกายพิการจนแสดงงิ้วไม่ได้ล่ะมั้ง




เขานึกออกเพียงเท่านี้ ทว่าในความเป็นจริงสิ่งที่ทำให้เซี่อวี่ฮัวต้องรู้สึกอย่างนั้นมีเพียงเรื่องเดียว




เรื่องของนายน้อยสามคนนั้น









ตอนที่ไปรับอู๋เสียจากฉางไป๋ซานเขาสัมผัสได้แทบจะทันทีว่านายน้อยสามเปลี่ยนไป เป็นเรื่องของบรรยากาศรอบตัวหรืออะไรประมาณนั้น แต่เขาก็ไม่ได้ทักออกไปตรงๆ บางทีเขาคงจะคิดตื้นเกินไปจึงคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปทุกอย่างจะดีขึ้นเอง




หลังจากนั้นหนึ่งเดือนเขาได้มีโอกาสมาเยือนหังโจวจึงถือโอกาสไปเยี่ยม อู๋เสียออกมาต้อนรับ พาเที่ยวพากินตามประสาเจ้าถิ่นที่ดีแต่เซี่ยอวี่ฮัวก็ยังรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิม ครั้งนี้เขากลับไปโดยไม่ถามอีกเช่นเคย




การพบกันอีกครั้งเร็วกว่าที่คิด อู๋เสียโทรหาให้เขาช่วยมาที่ฉางซา น้ำเสียงฟังดูตื่นเต้น ทำให้เขาคิดว่าอู๋เสียคนนั้นกลับมาแล้ว




“ ฉันขอยืมคนของนายหน่อย” อู๋เสียบอก




“ นายจะเอาไปทำไม จะไปคว่ำกรวยที่ไหนหรือไง” เขาย้อนถาม




“ ไม่ใช่ ฉันจะยืมมาจัดการเรื่องที่ฉางซา” อู๋เสียอธิบายว่าเขาจะจัดการเรื่องของอาสาม แล้วปิดท้ายด้วยการพึมพำบอกว่า “ ฉันต้องเตรียมตัวสำหรับสิบปีข้างหน้า”
เพียงได้ยินคำว่าสิบปีเซี่ยอวี่ฮัวก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายคิดจะทำอะไร แปลกดีที่ตอนนั้นหัวใจของเขาเกิดปวดหนึบขึ้นมา




นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึกของตัวเอง และยังเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเศร้ากับเรื่องของนายน้อยสาม





เขายอมรับว่าเขาแปลกใจที่เทียนเจินอู๋เสียคนนั้นสามารถทำเรื่องที่พูดได้จริงๆ แม้จะยังไม่เห็นผลชัดเจนแต่ผ่านไปสองปีเครือข่ายของนายน้อยสามก็เริ่มเห็นเป็นรูปเป็นร่าง ด้วยการประเมินของเขา คิดว่าก่อนสิบปีนายน้อยสามคงจะมีอำนาจยิ่งกว่าอาสามซะอีก




ช่วงปีที่สามเป็นปีที่อู๋เสียอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ที่สุด ไม่ต่างจากผู้หญิงมีรอบเดือน อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้มัวแต่ยุ่งกับกิจการและลูกน้องของอาสามจึงได้ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่น แต่ในปีนี้ทุกอย่างดูสงบและง่ายจนแทบไม่ต้องทำอะไร อู๋เสียจึงมีเวลาเหลือเฟือให้คิด




“ มาดูฉันแสดงสักครั้งสิ” ช่วงเวลาที่ผ่านมาเซี่อวี่ฮัวส่งบัตรเชิญ ทั้งยังโทรชวนไม่ต่ำกว่าสามสิบครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะได้รับคำปฏิเสธครั้งนี้เขาจึงลงทุนให้ลูกน้องขับรถมารับ





“ ถ้าไม่ไปฉันจะมัดนายแล้วก็อุ้มไปสนามบิน” เขาขู่




อู๋เสียทำหน้าแบบไม่อยากจะเชื่อ แต่เขาเตรียมเชือกไว้ในรถจริงๆ นะ เป็นเชือกอย่างดีที่อีกฝ่ายชอบแนะนำว่าใช้ตอนลงกรวย รับรองไม่ขาดง่ายๆ




“ แม่ง! เสียใจจริงๆ เลยที่เล่าเรื่องพวกนี้ให้นายฟัง”





เซี่ยอวี่ฮัวหัวเราะ




“ ฉันไปรอข้างนอกดีกว่าไหม” อู๋เสียถามเมื่อโดนลากให้มานั่งในห้องแต่งตัว ได้แต่มองอีกคนนั่งอยู่หน้ากระจกค่อยๆ แต่งหน้าทีละนิด





“ ไม่” เซี่ยอวี่ฮัวห้าม “ ฉันมีเรื่องให้อาเฮียช่วย”




อู๋เสียเลิกคิ้ว ถามว่าอะไร





“ นั่งลงก่อน เดี๋ยวฉันจะบอก” อีกฝ่ายทำตามแม้ปากจะบ่น





“ นายนี่หน้าสวยจริงๆ นะ” จู่ๆ อู๋เสียก็พูดออกมา “แต่งหน้าแบบนี้แล้วเหมือนผู้หญิงเลย”





เขาหันกลับไป แย้มยิ้มแบบที่แสดงบนเวที




“ จะจีบฉันเหรอ”





อู๋เสียทำหน้าประหลาด มองเขาเหมือนเห็นผีแม่ย่าปรากฏตัว เซี่ยอวี่ฮัวคิดในใจว่าเดี๋ยวนายน้อยสามจะต้องย้อนแน่ๆ ว่านายเพ้อเจ้ออะไร บ้าหรือเปล่า อย่าพูดจาน่าขนลุก ฉันขนลุก ฉันไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้นหรือนายเป็นกะเทยจริงๆ สินะ คิดไว้มากมาย รอฟังคำตอบ





“ ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”




ภาพตัวเขาที่สะท้อนในกระจกเห็นได้เลยว่าทำตาโตและเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ ก่อนที่สีหน้าจะกลายเป็นเหมือนอยากจะร้องไห้ น่าขำดีที่เขาสามารถแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาได้ด้วย





เขาฝืนหัวเราะ พยายามบังเงาในกระจก ไม่อยากให้อู๋เสียเห็นว่าแท้จริงแล้วเขากำลังทำหน้าแบบไหน “ รีบปฏิเสธจังนะ”





ไม่ปล่อยให้เขาได้มีความหวังเลย…




“ จะถึงเวลาแล้วนี่ ตกลงว่าจะให้ฉันช่วยอะไร” อู๋เสียเปลี่ยนเรื่อง




เซี่ยอวี่ฮัวหยิบปิ่นปักผมซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องประดับสำคัญในเรื่องออกจากกล่องไม้ เดินถือมาตรงหน้าอู๋เสียแล้วส่งให้




“ ช่วยปักให้ที” เขาว่า หันหลังให้




อู๋เสียส่งเสียงไม่เข้าใจ





“ เร็วเข้าสิอาเฮีย ฉันต้องขึ้นแล้วนะ” ได้ยินอีกคนร้องบ่นว่าจะทำไม่สวยให้ทำเองดีกว่า “ ไม่ได้หรอก ต้องให้นายทำเท่านั้น จะปักตรงไหนก็ปัก อย่าปักเป็นเสาอากาศแล้วก็อย่าพลาดมาปักคอหรือหลังฉันก็พอ”





อู๋เสียพ่นลมหายใจแรงๆ





“ เสร็จแล้ว” เขาว่า





เซี่อวี่ฮัวไม่ได้จับหรือดูว่าปิ่นเป็นอย่างไร เขาหันมาหาอู๋เสียบอกขอบคุณ “ อย่าลืมดูฉันให้ได้ล่ะ” แล้วเดินออกจากห้องไป





ถ้าหากอู๋เสียตั้งใจดูล่ะก็ เขาจะรู้ว่าการปักปิ่นปักผมไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษหรอก ที่มีความหมายและเป็นนัยแฝงที่เขาอยากจะสื่อก็คือ…คนที่นางรักเป็นคนทำให้





แต่เห็นเจ้าตัวเล่นหาว หลังจากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรแสดงว่าสิ่งที่เขาจะสื่อส่งไปไม่ถึงอีกแล้ว










เซี่ยอวี่ฮัวมาส่งอู๋เสียที่หังโจวตามที่พูด ก่อนจะกลับก็ขอให้อีกฝ่ายพาไปดื่มชาสักถ้วย อู๋เสียพาไปร้านที่ขึ้นชื่อแถบนั้น ระหว่างที่รอชามาเสิร์ฟเขาสังเกตว่าอู๋เสียมีอาการเหม่อลอย มองทอดไปนอกหน้าต่าง ดูเผินๆ เหมือนจับจ้องที่ถนนข้างนอกแต่เขารู้แก่ใจดีว่าใจของอู๋เสียน่ะมันลอยไปไกลกว่านั้นมาก





“นายทำแบบนี้อีกแล้ว”





อู๋เสียละสายตาที่มองออกไปนอกหน้าต่างกลับมามองเขาที่นั่งตรงข้าม




“นี่” เขาเรียกอีกครั้ง





“ ขอโทษที” อู๋เสียตอบ ส่งรอยยิ้มที่ดูก็รู้ว่าแกล้งทำมาให้





ความจริงเขาไม่ได้จะว่าอีกฝ่ายที่ใจลอย แต่เขารู้สึกไม่ดีเพราะอู๋เสียไม่เห็นเขาต่างหาก





บางทีเซี่ยอวี่ฮัวก็ถามตัวเองว่าการมองออกไปเพื่อหาคนที่ไม่อยู่ตรงนั้นกับการที่อยู่ตรงนี้แต่ไม่มีคนมองเห็นอันไหนที่เจ็บมากกว่า





อู๋เสียบอกว่าจะกลับบ้าน เขาเลยไปส่ง แต่ก็หาเรื่องเพื่อให้ตนเองได้อยู่ที่นั่นนานกว่านี้อีกหน่อยด้วยการบอกจะอยู่ช่วยทำความสะอาด





“ ไหนๆ ก็สิ้นปีเดี๋ยวฉันจะลดตัวไปช่วยอาเฮียเก็บกวาดบ้านละกัน” จงใจกวนให้อู๋เสียหงุดหงิดจะได้ให้เขาอยู่ เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องคิดหาทางใช้งานเขาหนักๆ แน่
แต่จะเริ่มงานจริงก็พรุ่งนี้ วันนี้ให้อาบน้ำนอนก่อน เซี่ยอวี่ฮัวขอยืมชุดจากเจ้าบ้าน อู๋เสียบอว่าจะไปหาให้ แต่เขาพบว่าอีกฝ่ายไปนานผิดปกติจึงแอบตามไป




ภาพที่เห็นก็คือคนที่เขาชอบกำลังร้องไห้แล้วกอดเสื้อฮู้ดสีน้าเงินเอาไว้




เขาบรรยายความรู้สึกตอนนั้นไม่ถูก รู้แค่ว่ามันเจ็บมาก





เซี่ยอวี่ฮัวเดินเข้าไปในห้อง เห็นอู๋เสียสะดุ้ง แต่เขาไม่สน ทิ้งตัวคุกเข่าลงข้างๆ มือที่ถือพลองเป็นประจำยื่นมาลูบผมของคนที่อายุมากกว่า เท่านั้นคนที่หยุดชะงักก็ระเบิดเสียงโฮ ร้องไห้อีก





เขาก็อยากร้องไห้ แต่เขาจะแสดงความอ่อนแอไม่ได้ สิ่งที่ทำได้จึงมีแค่อยู่ตรงนั้น ไม่พูดอะไรและปล่อยให้อู๋เสียร้องไห้กับตักของเขา











วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากวันนั้นก็ผ่านมาแปดปีแล้ว คนที่อู๋เสียรอกลับมาแล้ว




เซี่ยอวี่ฮัวมาเยี่ยม เขาไปร้านน้ำชาร้านเดิม นั่งที่โต๊ะตัวเดิม แต่บรรยากาศเปลี่ยนไป ไม่ได้เป็นเพราะร้านตกแต่งใหม่ด้วย




อู๋เสียหัวเราะ เล่าเรื่องเขาไม่หยุด แม้เขาจะเปลี่ยนเรื่องกี่ครั้ง สุดท้ายก็มีอันต้องวนกลับมาเรื่องนี้ให้ได้ ตอนที่เซี่อวี่ฮัวเลิกสนใจโทรศัพท์ เงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งตรงข้าม เขาเห็นอู๋เสียมองออกไปนอกหน้าต่าง ท่าทางเดียวกับตอนนั้น ทว่า…





อู๋เสียยิ้มกว้าง ลุกขึ้น แล้วเคาะกระจก เขามองออกไปและเห็นใครบางคนในชุดฮู้ดสีน้ำเงินยืนอยู่ด้านนอก





“ ฉันต้องไปแล้ว” นายน้อยสามที่บัดนี้คือเถ้าแก่สามว่า “ ไว้เจอกันใหม่นะเสี่ยวฮัว”





เขาฝืนยิ้มหนึ่งครั้ง





หลังจากนั้นก็เฝ้ามองคนที่เขาชอบมาโดยตลอดวิ่งออกไป เมื่อถึงตัวคนที่รอก็เริ่มเดินด้วยกัน สิ่งหนึ่งที่เซี่อวี่ฮัวเห็นก็คือใบหน้ายิ้มแย้มของอู๋เสีย





เวลานี้อู๋เสียไม่เศร้าอีกแล้ว แต่เขายังคงเศร้าเช่นเคย









avatar
sup-pak
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 39
Points : 1063
Join date : 10/04/2015

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

ตั้งหัวข้อ by pokeru on Tue 28 Apr 2015, 02:46

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮว

ร้องไห้ใส่คุณชายที่รวดร้าวค่ะ ทำไมเจ็บช้ำจนาดนี้ ฮือ;;;;x;;;;
/แอบอ่านสองเรื่องรวดแล้วมาเม้นอันเดียว ขอโทษค่ะ โฮ

ชอบฟีลรักข้างเดียวแบบนี้มากเลยล่ะค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคร้าวใจไตพังนะคะ/////
avatar
pokeru
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 18
Points : 1143
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

ตั้งหัวข้อ by schneewittchen on Tue 28 Apr 2015, 09:14

เสี่ยวฮัวที่พระรองในตำนานชัดๆ
โอ๋ๆ...ไปซบอกนายแว่นเร็ว//โดนพลองฟาดตาย
avatar
schneewittchen
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 110
Points : 1086
Join date : 18/04/2015
Age : 20
ที่อยู่ : รังตะขาบของคิงว่านหนู

ดูข้อมูลส่วนตัว http://my.dek-d.com/sayurahime/

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

ตั้งหัวข้อ by Cathareen on Tue 28 Apr 2015, 20:04

TTTATTT โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
เอื้อะะะะ เอื้อะะะะะะะ O<--<
เจ็บมากค่ะแงงงง เจ็บมากกก คุณชาย ฮือออออออ
avatar
Cathareen
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 149
Points : 1246
Join date : 24/12/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

ตั้งหัวข้อ by Rozenkreuz on Thu 02 Jul 2015, 14:25

ขอพูดแทนคุณชายหนึ่งพยางค์ยาวๆ เอื้ออออออออะ
เจ็บกันให้ตายไปข้าง
แต่นายน้อยกับเสี่ยวเกอของผมแฮปปี้ก็โอเค ฮือ รวดร้าวแทนนายว่ะคุณชาย
avatar
Rozenkreuz
ด้วงอาณาจักรเจ้าแม่ซีหวังหมู่
ด้วงอาณาจักรเจ้าแม่ซีหวังหมู่

จำนวนข้อความ : 625
Points : 1499
Join date : 01/07/2015
Age : 24
ที่อยู่ : กองทัพผีเก็บเห็ดแห่งประตูสำริด

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (Blue) When I’m Feeling Blue [ฮัวเสีย , ผิงเสีย]

ตั้งหัวข้อ by Fatcat on Mon 08 Feb 2016, 16:27

ร้าวววววววววววววววววววววววววหนักมาก TT^TT

Fatcat
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 4
Points : 656
Join date : 08/02/2016

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ