Countdown
We've been
togerther for

ค้นหา
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search


[OS] #dmbjdaily (ร้าว) ยอมรับ [จางฉี่ซาน/อู๋เหลาโก่ว]

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

[OS] #dmbjdaily (ร้าว) ยอมรับ [จางฉี่ซาน/อู๋เหลาโก่ว]

ตั้งหัวข้อ by karnalone on Fri 12 Dec 2014, 02:56

Title: ยอมรับ 
Pairing: จางฉี่ซาน/อู๋เหลาโก่ว
Rate: -
Author: karnalone
Note: แต่ง(มโน)อิงจาก http://dmbjth.thai-forum.net/t701-topic#6854 นี้ค่ะ ส่ง #dmbjdaily (ร้าว) ค่ะ  หลุดคาร์แน่นอน ขออภัยล่วงหน้าเลยนะคะ  


.
.
.


(๑)




"ไม่ได้เกลียด"




อู๋เหลาโก่วตอบออกไปทันทีที่คนตรงหน้าถามเขา  สายตาที่มองมานั้นเหมือนเช่นทุกครั้งยามสบตา...เคลือบแฝงปิดซ่อนสิ่งต่างๆ ไว้ใต้แววตาคู่นั้น


  
จะให้เขาเกลียดได้เช่นไร  ในเมื่อสำหรับเขาแล้วคนๆ นี้....เป็นคนที่เขา...




ชายหนุ่มหลับตาลงชั่วครู่เพื่อเก็บกั้นความรู้สึกที่กำลังประดังออกมา  อะไรบางอย่างในตัวเขายังคงยึดมั่นต่อคนตรงหน้าอย่างไม่อาจสั่นคลอนได้




จางฉี่ซานที่เขารู้จัก  แม้ไม่ใจดีนักแต่ใช่จะใจดำ  มองดูคนรอบข้างล้มตายไปได้อย่างเย็นชา  แต่การที่คนๆ นี้ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเช่นนี้  ก็ใช่ว่าตัวเขาจะยอมรับได้เช่นกัน  ภาพของเหล่าลูกน้องคนตรงหน้ายอมให้จับกุมอย่างเงียบงันไร้ซึ่งการขัดขืน  แววตาที่เชื่อมั่นอย่างเต็มที่ของคนเหล่านั้นยังคงติดอยู่ในใจของเขา




ความเชื่อมั่นอย่างที่สุดต่อจางฉี่ซาน...ผู้เปรียบดังเจ้าชีวิตของพวกเขา




ทว่าเมื่อเห็นว่าคนเหล่านั้นโดนสังหารโดยที่คนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ไม่เอ่ยหยุดแม้ครึ่งคำนั้นสร้างความตกใจให้เขาเป็นอย่างมาก  เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง...ไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น  




แต่จางฉี่ซานทำอะไรล้วนมีเป้าหมาย  ความคิดของเขานั้นไม่มีใครสามารถคาดเดาได้  เหตุผลของการกระทำเหล่านั้นคงมีแต่คนตรงหน้าเท่าที่รู้  ไม่มีทางที่จะเสียคน...ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนของตนไปโดยไร้ความหมาย  




แผ่นหลังแผ่นนั้นต้องแบกรับมากมายอีกเท่าไรจึงจะพอ  หน้าที่...ความรู้สึก...ต้องแบกรับสิ่งเหล่านั้นของคนมากมายอีกแค่ไหนจึงจะพอ  




หมาห้าจ้องใบหน้าของคนตรงหน้า  รอคอยคำบอกเล่าถึงสิ่งเหล่านั้นให้เขารับรู้  หากทว่าคำตอบที่ได้กลับมานั้นคือประโยคบอกปัด  ปฏิเสธโดยอ้อมว่าไม่ว่าอย่างไรเสียก็จะไม่มีทางให้เขารับรู้  




ทั้งๆ ที่จะแก้ตัวหรือโกหกออกมาก็ได้  เขายอมที่จะเชื่อในคำบอกเล่านั้นแท้ๆ




แล้วทำไมกัน...แค่คำพูดพวกนั้นจะให้เขาไม่ได้เชียวหรือ?




แก้วที่แตกร้าว...ไม่ว่าจะพยายามรวบรวมเศษที่เหล่านั้นเข้ามา  บรรจงประกอบมันไปตามรูปร่างเช่นใด  เศษเล็กน้อยและรอยร้าวที่ไม่อาจประสานกันได้อีกก็ไม่มีหายไปและกลับเป็นเช่นเดิมได้อีก








(๒)




คนที่ถูกเกลียดหากว่าคือเขา...นั่นก็นับว่าเป็นเรื่องสมควรแล้ว




จางฉี่ซานรู้ตัว...ว่าการกระทำของเขานั้นไม่ใช่สิ่งที่สามารถอภัยกันได้  เขาเองก็เป็นคน  เป็นมนุษย์ผู้หนึ่ง  ย่อมมีหัวใจ  หาได้ไร้สิ้นความรู้สึกเฉกเช่นที่ถูกกล่าวหา  หากแต่ด้วยภาระหน้าที่ที่อยู่บนบ่าทั้งสองข้างของตนนั้นไม่อนุญาตให้เขาปริปากสิ่งใด  ไม่อนุญาตให้อุทธรณ์วิงวอนต่อสิ่งเหล่านั้น...ทำได้เพียงเก็บงำมันไว้และปฏิบัติต่อไปเช่นผู้ไร้วิญญาณ




เขามองไปยังเหลาอู่...อู่เหลาโก่วที่ยืนนิ่งกลางแผ่นน้ำแข็ง  เสียงตะโกนเมื่อครู่นั้นเขาได้ยิน  มันทำให้เขาหวนคิดถึงความรู้สึกยามเมื่อรับรู้เหตุการณ์ตอนนั้น  หากแต่เขาจำต้องกดมันลงไปข้างในส่วนลึกในตัวอย่างรวดเร็ว  คำตอบนั้นคำถามเหล่านั้น  แน่นอนว่าเขามีอยู่  แต่ใช่ว่าเขาจะสามารถพูดออกไปได้และถึงอย่างไร




สิ่งที่เสียไปย่อมไม่อาจหวนคืน...




เขายินยอมให้ผู้คนตัดสินเขาได้ตามตาเห็น




ยินยอมให้สบถสาปแช่งได้เท่าที่ต้องการ




ด้วยรู้ว่านั่น...คือสิ่งสาสมแล้ว




ทว่าทุกสิ่งนั้นอู๋เหลาโก่วคือข้อยกเว้น...ไม่ว่าอย่างไรเสียเขาไม่มีทางยอมให้คนๆ นี้เสี่ยง  จะช่วยเท่าที่ช่วยได้  ปกป้องเท่าที่ทำได้  แม้ไม่เคยแสดงออก  หากเขารู้...ว่าตัวตนของคนๆ นี้สำคัญต่อเขาเพียงไร  ใจกลางดวงใจที่เคลือบแข็งเพราะมีคนๆ นี้อยู่  เขาจึงมีแรงยอมฝืนทนต่อไปได้  




ถึงจะสำคัญเพียงนั้น   ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อาจบอกเล่าคำใดออกไปได้




แต่ถึงกระนั้นในซอกลึกในจิตใจ...ถึงจะน้อยนิดเพียงไร  เขายังคงหวัง...หวังให้คนที่ฝ่าฟันอากาศหนาวเหน็บมาหาเขาเพียงเพื่อมาถามคำตอบ...เพียงเพื่อที่จะไม่ให้เกลียดเขาคนนั้น...ยังคงเชื่อมั่นในตัวเขาเช่นเดิม








แม้รู้ว่าไม่มีทางเป็นจริงได้อีก








.
.
.






- End -




talk: ก่อนอื่น //กราบบบบบ  ขออภัยก่อนเลยค่ะ  เชื่อว่ามีหลุดคาร์แน่ๆ  แต่มาด้วยความโฮกจริงๆ  ท่านประมุขจัดประทานมาซะขนาดนี้...เราอยู่เฉยไม่ได้ค่ะ  ของเขาแรงจริงๆ  ที่อู๋เสียตามจางฉี่หลิงไปเถอะฉางไป๋ซานนี่...ได้เชื้อปู่มาเต็มๆ  นี่แหละน้าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ นิสัยโขกกันออกมามาก  หญิงสกุลฮั่วหลงหนุ่มสกุลอู๋ฉันใด  หนุ่มสกุลอู๋ก็ตามหนุ่มสกุลจางฉันนั้น  ฮาาา  ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ

karnalone
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 115
Points : 1248
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (ร้าว) ยอมรับ [จางฉี่ซาน/อู๋เหลาโก่ว]

ตั้งหัวข้อ by SilverCloud on Fri 12 Dec 2014, 22:22

จางอู๋ อร๊ายยยย ออฟฟิเชียลฆ่าด้วงจริงๆ ค่ะ คือถ้าท่านประมุขจะแต่งออกมาได้น่าจิ้นขนาดนี้ ถึงจะคิดว่าที่ปู่อู๋ขึ้นเหนือไปเพื่อคำตอบเพียงประโยคเดียวคงเป็นเพราะจิตใจที่ดีงาม รักสหายของตนก็เถอะ แต่มันก็อดคิดไม่ได้อยู่ดีว่าเพราะเป็นคนๆนี้จึงไม่อยากเชื่อรึเปล่า ปู่จางเองก็น่าเศร้า ยอมให้ความเกลียดชังพุ่งมาที่ตนเพียงคนเดียวดีกว่าให้เรื่องมันบานปลาย แต่ก็แอบหวังให้ปู่อู๋เป็นคนที่เข้าใจสินะคะ
avatar
SilverCloud
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 433
Points : 1591
Join date : 27/10/2014
ที่อยู่ : ตู้เสื้อผ้าของอารอง

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (ร้าว) ยอมรับ [จางฉี่ซาน/อู๋เหลาโก่ว]

ตั้งหัวข้อ by ryu77 on Sat 20 Dec 2014, 02:04

ปู่อู๋เข้าใจทุกอย่างค่ะ ขอเพียงแค่ปู่จางตอบมาเท่านั้น
แต่ปู่จางก็ไม่อาจบอกได้ เพราะคำว่าหน้าที่ แต่ถึงจะไม่ได้บอกความจริงออกไป แต่กลับถามมาด้วยคำถามนั้น อฟช.เจ๋งจริงๆค่ะ ด้วงฟินตายเป็นแถบเลย โอ๊ยยย มันประมาณว่า ไม่ว่าใครจะเกลียดเขายังไง ขอแค่อู่เหล่าโกวไม่เกลียดเขาก็พอแล้ว แค่คนๆนี้คนเดียวเท่านั้น กรี๊ดค่ะ กรี๊ดดดดด!!!
avatar
ryu77
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 64
Points : 1191
Join date : 01/11/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [OS] #dmbjdaily (ร้าว) ยอมรับ [จางฉี่ซาน/อู๋เหลาโก่ว]

ตั้งหัวข้อ by FunnyLee on Sun 09 Aug 2015, 23:03

แค่ปู่จางพูดมันออกมาบางทีอาจดีกว่าเก็บไว้คนเดียว
อย่างน้อยยังมีปู่อู่ที่เข้าใจ
avatar
FunnyLee
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 88
Points : 951
Join date : 12/07/2015

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ