Countdown
We've been
togerther for

ค้นหา
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search


[Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

[Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by por:PE on Thu 06 Nov 2014, 18:22


สวัสดีค้าาาชาวด้วงงงง >< "

แนะนำตัวก่อนน้อ เราชื่อ ปอเป้ เพจในเฟสจะรู้จักข้าน้อยดี(มั้ย?) ว่าชอบไปสร้างกระแสอยู่บ่อยๆกับการปล่อยดาเมจจากภาพ (ฮาาาาา)

จริงๆเราเป็นนักแต่งฟิคกำมะลอ แต่งลงอยู่บ่อยๆในเฟส จนกระทั่งวันหนึ่งโดนไซโค(อีกแล้ว) ให้มาลงที่นี่

ก็เลยเกิดเป็นทู้นี้จนได้ ||||||orz

มาว่ากันด้วยเรื่องฟิคของปอกันเถิด 5555+

ขอให้สนุกกับการอ่านค่ะ ;')




[ มนต์รักทะเลทราย The series ]

จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน


Rate : PG-13


Pairing : ผิงเสีย




Note & Warning :
เรื่องราวเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงในภาคนิยาย และ...
จางฉี่หลิงช่วงอายุประมาณ 25 กับนายน้อยอู๋ช่วงอายุประมาณ 18 ค่ะ










- บทนำ -




แผ่นดินทะเลทรายอันแห้งแล้ง... ธรรมชาติที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของมนุษย์ ใครจะรู้... ว่าแท้จริงแล้วมีมหาอำนาจซ่อนอยู่ถึงเก้าอาณาจักร

กระดาษปาปิรุสเก่าแก่ซ่อนลายแทงบอกจุดหมายคือปิรามิดแห่งปฐมกษัตริย์ของอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด สายเลือดนักขุดสุสานอย่างเขามีหรือจะพลาด ถึงก่อนหน้านั้นจะต้องทำอะไรนอกแผนบ้างก็เถอะ....

แต่ที่คาดไม่ถึง คือเจ้าของสุสานดันรู้ตัวนี่สิ !!

เปล่าหรอก... ไม่ใช่มัมมี่หรือผีดิบคืนชีพแต่อย่างใด

แต่ดันเป็นกษัตริย์องค์ปัจจุบันแห่งอาณาจักรจาง!!



แสงอาทิตย์แสบจ้า... ทะเลทรายอันร้อนระอุ... ดวงใจศิลาที่มั่นคงในรักแรกพบ... และเจ้าชายน้อยผู้ถูกกักขังด้วยความรักของบุคคลผู้มีนิสัยแปลกประหลาด....

มิอาจทราบได้ว่า สิ่งใดจะรุนแรงมากกว่ากัน ?












- ตอนที่ 1 -






  ทะเลทราย... ระบบนิเวศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยความร้อนและความแห้งแล้ง นิเวศวิทยาที่มนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ได้อย่างเด็ดขาด จึงเป็นธรรมชาติที่ยากจะต่อกรที่สุดของมนุษย์
  แต่ใครเล่าจะรู้... ท่ามกลางผืนทรายกว้างใหญ่นับพันนับหมื่นไมล์ ในทะเลทรายแห่งนี้มีผู้ปกครองอยู่ อำนาจสิทธิ์ขาดของอาณาจักร์ทั้ง 9 วงศ์แห่งทะเลทราย
  ความร้อนและแห้งแล้งไม่อาจทำอะไรอาณาจักเหล่านี้ได้ วิทยาการ เทคนิคการเอาตัวรอด การพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน เพื่อความอยู่รอดของอาณาจักร
  เอาล่ะ... อธิบายมาพอแล้ว ขออธิบายสภาพตัวเองตอนนี้นิดนึง
 ผมอยู่ในคุกมืดๆ อับๆ แถมร้อนตับแตก โซ่เส้นใหญ่หนักๆถ่วงข้อเท้าผมผูกติดกับผนังหินที่หนาเกินประมาณ ข้อมือโดนผูกติดอยู่เหนือหัว เสื้อผ้าบางๆคลุมมิดชิดสำหรับลุยทะเลทรายยังอยู่ในสภาพเดิม
  อันที่จริง.... ผมเพิ่งตื่น ตื่นมาเจอสภาพนี้แหละ
  เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ... เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง







  ราชวงศ์อู๋ 1 ใน 9 ราชวงศ์มหาอำนาจแห่งท้องทะเลทราย ครอบครองอาณาจักรเล็กๆที่ซ่อนตัวอยู่ในโอเอซิสขนาดใหญ่ทางเหนือของทะเลทราย ห้อมล้อมไปด้วนป่าอุดมร่มเย็น แอ่งน้ำใสสะอาดพอใช้ตลอดปี ด้วยความอุดมณ์สมบูรณ์ของทรัพยากรที่มีอยู่แล้ว ดังนั้น ต่อให้ไม่มีการติดต่อซื้อขายกับอาณาจักรหรือประเทศอื่นก็ยังอยู่ได้ และการขุดสุสานหาสมบัติเก่าแก่มาขายอันเป็นอาชีพหลักของราชวงศ์ก็เพียงพอที่จะดำรงชีวิตและดูแลชาวเมืองได้
  "อาสาม ! อาสามอยู่ไหนเนี่ย !?" ชายหนุ่มร่างเล็กวิ่งตึกตักส่งเสียงตะโกนก้องไปทั่วโถงราชวัง เส้นผมสีน้ำตาลสยายยาวถึงบั้นเอว ดวงตาสดใสสีเดียวกันนั้นสอดส่องหาเป้าหมาย เรือนกายบอบบาง ผิวขาวนวลเนียนอย่างน่าถนุถนอมด้วยการดูแลอย่างดีเช่นวงศ์กษัตริย์
  ตึง !!
  "อารอง อาสามหนีไปคว่ำกรวยอีกแล้วหรอครับ !?"
  "อู๋เสีย อย่าโวยวายสิ" เจ้าชายตัวเล็กก้มหัวปลกๆ เพราะเขาเพิ่งบุกทะลวงประตูห้องทรงงานของท่านอาสวมแว่นท่าทางภูมิฐาน
  "เขาอยู่ที่ห้องอาหารแน่ะ มีอะไรรึเปล่า?"
  "ผมได้ลายแทงมาใหม่น่ะครับ"
  "อืม ไปหาเขาซะสิ อย่าเสียงดังล่ะ"
  "ขอบคุณครับ !" อู๋เสียปิดประตูเบาๆแล้วออกวิ่งต่อไปที่ห้องอาหาร เห็นชายวัยกลางคนที่มีหนวดเคราบางๆดูน่าครั่นคร้ามกำลังนั่งแทะน่องไก่
  "มีอะไรไอ้หลานรัก?"
  "อาสาม ผมได้ลายแทงมาใหม่ล่ะ" อู๋เสียชูกระดาษปาปิรุสอายุเก่าแก่ที่ยับยู่ยี่อยู่ในมือเขา ก่อนจะกางลงบนโต๊ะ อู๋ซันเสิ่ง..เจ้าชายนักคว่ำกรวยฝีมือดีผู้เปี่ยมประสบการณ์วางอาหารในมือลงแล้วมองสิ่งที่หลานตนนำมาให้
  "หืม? เชื่อได้มั้ยเนี่ย ไปเอามาจากไหนรึ?"
  "มีคณะเดินทางของใครไม่รู้มาพักที่โอเอซิสน่ะครับ เห็นมันอยู่ในถุงอย่างดี ผมเลยแอบไปหยิบมา เพิ่งเห็นว่ามันเป็นลายแทงน่ะครับ"
  อาสามก้มมองดูอักษรตวัดฉวัดเฉวียนอยู่ในกระดาษสีน้ำตาลเก่า สายตาเฉียบคมจ้องมองกระดาษอย่างจับผิด แล้วอุทานออกมา
  "นี่มันลายแทงสุสานหลวงเชียวนา... มือแม่นมากอู๋เสีย! ไป..เก็บของเตรียมเดินทางกัน" อู๋ซันเสิ่งลุกขึ้นบิดขี้เกียจแล้วเดินตัวปลิวออกไป โดยไม่ลืมลากอู๋เสียออกไปด้วย
  "หา !? เดี๋ยวก่อนครับอาสาม นี่เราจะไปสุสานใครกันน่ะ?"
  "สุสานหลวง... ขุมทรัพย์มหาศาล กับดักชั้นเยี่ยม... ปิรามิดของปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จาง"


  ทะเลทรายนั้นแม้ตามมีแสงสว่างจะร้อนอบอ้าว แต่พอตะวันตกดินกลับกลายเป็นอีกโลกหนึ่ง โลกที่หนาวเย็นจนน้ำแข็งแทบจับ ดั่งโลกสองใบที่เป็นด้านคู่ขนานของกันและกัน
  ยามเช้าแต่งตัวหนากันแดดกันลมเช่นไร ยามราตรีนั้นไม่ต่างกัน อู๋เสียกระชับผ้าคลุมแน่น ร่างกายไหวคลอนไปตามการเคลื่อนไหวของอูฐตัวใหญ่ที่ใช้โดยสาร มุ่งหน้าเดินทางตามแสงดาวการนำทางของสรวงสวรรค์
  ขบวนลงกรวยคราวนี้มีแค่สามคนเท่านั้น อู๋ซันเสิ่งกล่าวว่ากรวยอวบคราวนี้อันตรายมากแน่ๆเพราะเป็นสุสานใหญ่ เอาคนไม่คุ้นเคยกับการลงสุสานมารังแต่จะเป็นภาระ
  "นายน้อยรับผ้าคลุมเพิ่มมั้ยขอรับ?" อูฐอีกตัวหนึ่งเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับผ้าคลุมสีเข้มที่พับไว้เรียบร้อย
  "ไม่เป็นไรครับพี่พานจื่อ ผมไม่หนาวเท่าไหร่" พานจื่อ องค์รักษ์หนุ่มร่างกายกำยำที่เขารู้จักมาตั้งแต่จำความได้ ใบหน้าคมเข้มมีรอยแผลเป็นสัญลักษณ์ของความช่ำชองในการกรำศึก คอยเป็นองค์รักษ์ประจำตัวอู๋ซันเสิ่งทั้งที่จริงไม่จำเป็นซักเท่าไหร่.. "ไปดูอาสามนู้น ดีใจจะได้ลงกรวยจนเนื้อเต้นหมดแล้วมั้งน่ะ"
  "ครับ" พานจื่อกระตุกอูฐบังคับเดินไปทางอาสามที่อยู่ข้างหน้า แต่ขบวนเดินทางกลับหยุดลง
 ทั้งสามคนลงจากอูฐแล้วเริ่มตั้งแคมป์ กองไฟขนาดย่อมๆสว่างเป็นแสงเดียวในที่นี้ เมื่อเสร็จงานทุกอย่างอู๋ซันเสิ่งจึงอธิบายแผนการให้ฟัง
  "พรุ่งนี้ ที่ตรงนี้แหละ จะมีคณะประมูลค้าทาสมาตั้งที่นี่ พวกพระราชาเงินเหลือใช้ทั้งหลายก็จะมาร่วมงาน เราไม่รู้ว่าปิรามิดราชวงศ์จางมันคืออันไหน เพราะฉะนั้นก็ต้องหาข้อมูลกันก่อน"
  "หาจากพวกกษัตริย์ ถ้าไม่ใช่กษัตริย์แคว้นจางมันจะรู้หรือครับอาสาม?"
  "พวกคณะประมูลนั้นมีเส้นสายไม่น้อยเลยนะขอรับนายน้อย คนกลุ่มนี้มักจะเดินทางไปทั่วเพื่อหาคนดีๆซักคนสองคนมาจัดประมูล หลบหลีกสายตาของกรมหลวงในแต่ละเมืองได้นั้นไม่ใช่ธรรมดา ถ้าหาจากกษัตริย์ไม่ได้เราก็ต้องหาจากตัวคณะประมูลล่ะขอรับ"
  "อ้อ แล้ว... เราจะหาทางเข้าร่วมงานยังไงล่ะ?"
  "นี่แหละคือจุดสำคัญล่ะ อู๋เสีย ฟังให้ดี...."


  ผมขอสาบาน... ต่อหน้าฟ้าดินเป็นพยาน...
  ผมจะไม่ลงกรวยโดยไม่มีข้อมูลก่อนเด็ดขาด !!
  ทำไมน่ะหรอ ?
  "อา... รูปร่างดี ผิวงาม ใช้ได้ แบบนี้ฉันรับ ขอส่วนแบ่ง 30 เปอร์เซ็นพอ"
  ผม... กำลังถูกอาสามขายน่ะสิ !! บ้าชิบ !!
  ผมอดขยับมือที่ถูกมัด(ปลอมๆ)ไปทุบอาสามแรงๆ(จริงๆ)ไม่ได้ มันน่าโมโหนัก !! หนอยยย ทำกับหลานตัวเองแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน !
  "อ้อ แล้วก็ความสามารถพิเศษ เผื่อจะเพิ่มราคาได้ เต้นระบำน่ะ"
  "หือ? นั่นมันของผู้หญิงไม่ใช่เรอะ?"
  "เอาน่ะ ผู้ชายสวยๆก็ทำได้เหมือนกัน ไม่เชื่อลองจับแต่งตัวดีๆแล้วคอยดูได้เลย"
  ครับ... ผมเต้นเป็น.... เพราะตอนเด็กๆชอบอยู่กับท่านแม่ ท่านเลยจับสอนซะ....
  แต่คือตอนนั้นแบบ... เด็กๆไง เลยดูน่ารัก แต่ตอนนี้....
  "หึหึหึ ดีๆ แบบนี้งานค่อยคึกครื้นหน่อย เอางี้....ไอ้หนู ถ้าแกเต้นดีๆเรียกเงินเกิน 2 หมื่นเหรียญทองได้ฉันจะแบ่งให้ 5 เปอร์เซ็น"
  "ไม่อยากได้โว้ย !!!"
  ผมทำได้แค่ตะโกนในใจเท่านั้นล่ะครับ...
  หลังจากนั้น พอถึงเวลาพระอาทิตย์ตกดิน พวกอาสามกับพานจื่อก็หายตัวไปเลย ส่วนผมโดนจับแต่งตัวนั่งสงบเสงี่ยมอยู่หลังม่าน แอบส่องออกไปเห็นกษัตริย์แต่งตัวหรูหราฟู่ฟ่านั่งพิงเบาะดูท่าสบายอกสบายใจกันเต็มกระโจมจัดงานขนาดใหญ่ที่จุดเทียนไว้จนสว่างไสว
  ดูสภาพตัวเองแล้วน้ำตาจะไหล... ผมยาวปล่อยสยายตกแต่งด้วยสร้อยคริสตัลสีขาวใสร้อยเป็นพวง อันที่จริงจะดีมากถ้าย้ายมันมาร้อยเป็นสร้อยบังหน้าอกเปลือยเปล่าของผมได้บ้าง ผ้าคลุมหน้าก็ไม่มี !! กางเกงสีขาวประดับกระพรวนสีทองนี่ก็ไม่รู้จะเอวต่ำไปไหน !?
  ผมเป็นผู้ชายนะบ้าจริง (กระซิก)
  แต่เศร้าได้ไม่นาน เหล่าคนน่าสงสารเริ่มถูกนำตัวออกไปประมูลทีละคนๆ จนถึงตัวผม...
  เสียงดนตรีอาหรับดังขึ้นหลังจากมีการแนะนำชื่อผมว่า เทียนเจิน(อาสาม !!) ที่มาที่ไปคือเมืองซักเมืองนอกทะเลทราย(ซึ่งไม่มีอยู่จริง)
  ผมลุกขึ้นแอบส่องที่ชายม่าน มองพวกกษัตริย์พุงพลุ้ยเงินเหลือทั้งหลายแล้วอดขุ่นในใจไม่ได้
  เอาวะ !! เต้นก็เต้น ไอ้กษัตริย์จางมันคนไหนวะ !? แม่มเอ้ยยย ขอให้มันมาแล้วช่วยซื้อผมไปให้ผมรีดข้อมูลให้จบๆไปซะที !!


  ผม...
  ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมาที่นี่ทำไม...
  อาจจะเพราะ...
  เพื่อนของผมชวนมา....
  "อย่าทำหน้าบูดเลยน่า... ถือซะว่ามาเที่ยวเล่น ดีกว่าขลุกอยู่ในวังเป็นไหนๆ" เขาชื่อเฮยเสียจื่อ เป็นกษัตริย์เมืองใกล้ๆกัน เป็นคนที่ใส่แว่นตาสีดำตลอดเวลาเพราะเขาไม่ชอบแสง แต่ถึงจะอยู่ในที่ร่มยังไงก็เคยเห็นเขาถอดออกไม่กี่ครั้ง
  "ใช่แล้ว ดูดีๆอาจจะมีสาวๆสวยๆให้สอยไปซักคนสองคน" อีกคนคือนายอ้วนหวัง เป็นพ่อค้าวัตถุโบราณและเป็นนักเจรจาเลื่องชื่อ ถึงเขาจะดูบุ่มบ่ามอารมณ์ร้อน แต่เป็นคนช่างคิด หัวไว ไว้ใจได้คนหนึ่ง
  "ไร้สาระ" ผมนั่งหลับตานิ่ง เหมือนทุกครั้งเวลาตัดปัญหาอะไรบางอย่าง เสียงการแนะนำค้ามนุษย์ยังคงดังต่อไป คนแล้ว คนเล่า เสียงโหวกเหวกรอบๆทำเอาอยากกลับบ้านซะตอนนี้ จนกระทั่งมีเสียงดนตรีแว่วดังภายหลังแนะนำตัวทาสคนใหม่
  สิ่งที่ผมแปลกใจคือ... กลับไม่มีเสียงพูดคุยอะไรรอบกายเหมือนการแนะนำคนอื่นๆ
  พอมองเฮยเสียจื่อ ผมเห็นเขาขมวดคิ้ว
  พอมองนายอ้วน ผมเห็นเขาอ้าปากค้าง
  ผมมองมาตรงหน้า แล้วผมก็พลันชะงักไปอีกคน...
  ชายหนุ่มร่างโปร่งบางกำลังเต้นระบำอยู่ตรงหน้า ทั้งๆที่เป็นบุรุษเพศ แต่กลับเคลื่อนกายได้อย่างพลิ้วไหว ร่างเล็กบอบบางน่าทะนุถนอม เส้นผมที่สะบัดพลิ้วตามจังหวะการขยับ ผิวขาวนวลเหมือนได้รับการดูแลมาอย่างดี ใบหน้าหวานมีรอยยิ้มจางๆ แต่นัยน์ตาดูฝืนๆยังไงพิกล
  ทาสหรือ ? งดงามได้ขนาดนั้น....
  ราวกับโดนมนต์สะกด สายตาผมไม่อาจผินหนีไปจากการแสดงของเขาได้ ทำได้เพียงมองความสวยงามที่ขยับไหวอยู่ตรงหน้าตัวเอง
  กว่าจะรู้ตัวอีกที... เสียงดนตรีก็เงียบลง การร่ายรำก็จบไปแล้ว รอบกายยังคงเงียบสงัด ผู้ควบคุมการประมูลเดินออกมาหน้าปะรำการแสดงเมื่อครู่...
  "เริ่มต้นที่ 1 พันเหรียญ !!"
  กระดิ่งที่ใช้ประมูลในมือสั่นเบาๆ จากตอนแรกที่ผมคิดว่ามันไร้ประโยชน์ ตอนนี้ผมกลับคิดอีกอย่าง...

  ต้องทำยังไง... ผมถึงจะได้เขามา ?
 







TO BE CONTINUE


แก้ไขล่าสุดโดย por:PE เมื่อ Mon 10 Nov 2014, 17:36, ทั้งหมด 2 ครั้ง
avatar
por:PE
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 13
Points : 1151
Join date : 06/11/2014
Age : 22

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by kame_kazuha on Thu 06 Nov 2014, 19:47

ตามมาจากในกรุ๊ป ชอบๆ นายน้อยเป็นสาว? เต้นระบำ
avatar
kame_kazuha
ด้วงต้นไม้เทพเจ้า
ด้วงต้นไม้เทพเจ้า

จำนวนข้อความ : 274
Points : 1417
Join date : 27/10/2014
ที่อยู่ : สุสานสักที่

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by por:PE on Thu 06 Nov 2014, 20:12

kame_kazuha พิมพ์ว่า:ตามมาจากในกรุ๊ป ชอบๆ นายน้อยเป็นสาว? เต้นระบำ


อุหุหุ อันที่จริงนาง นายน้อยเป็นเจ้าชายดีๆนี่แหละค่ะ พอดีโดนอาสามจับไปใช้งานนิดหน่อย เรื่องจริงมันยังอีกยาวค่ะ คึคึ~ //โฆษณา

ขอบคุณที่ตามมานะคะ T T //น้ำตา //ซาบซึ้ง
avatar
por:PE
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 13
Points : 1151
Join date : 06/11/2014
Age : 22

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by fay_13 on Fri 07 Nov 2014, 15:37

ตามมาเกาะกระทู้เพิ่มค่าาาาาาาาาา ในเฟสบางทีตามไม่ทันต้องมาไล่หาดู ขอบคุณคุณเป้ด้วยจ้าาาา

ปอลิ่ง. นายน้อยน่ารักกก
avatar
fay_13
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 100
Points : 1253
Join date : 01/11/2014
ที่อยู่ : แพฮัวเฮย

ดูข้อมูลส่วนตัว http://akiraalittlebird.wordpress.com/

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by meanato on Fri 07 Nov 2014, 15:53

ว้าวววว ตามจากกรุ๊ปค่าาาาาาาา
จะรอตอนต่อไปนะ
avatar
meanato
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 487
Points : 1633
Join date : 27/10/2014
Age : 19
ที่อยู่ : หลังประตูสัมฤทธิ์

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by Feran.FS on Sat 08 Nov 2014, 01:10

//วิ่งตามมากรี๊ดอัดปออีกรอบ

คือชอบซีรี่ส์นี้้้้้้้้้้้้้้ ชอบบบบบบ รอตอนต่ออออ รอออออ //ปักเสาเข็มสร้างบ้าน(?)
avatar
Feran.FS
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 457
Points : 1614
Join date : 27/10/2014
Age : 22
ที่อยู่ : ใต้เตียงนอนเซี่ยจื่อหยาง...

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by por:PE on Sun 09 Nov 2014, 20:14

แหะๆ มาต่อแล้วค่ะ อู้ไปหลายวัน = ="
//กราบบบบบ





[ มนต์รักทะเลทราย The series ]


จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน
- ตอนที่ 2 -



Rate : PG-13



Pairing : ผิงเสีย





Note & Warning :
เรื่องราวเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงในภาคนิยาย เป็นเรื่องที่จินตนาการเอาแต่ใจคนแต่งสุดๆ และ...
จางฉี่หลิงช่วงอายุประมาณ 25 กับนายน้อยอู๋ช่วงอายุประมาณ 18 ค่ะ

















  "สองพัน !!"
  "ห้าพัน !!"
  "ฉันให้หนึ่งหมื่น !!"
  เสียงกระดิ่งรอบกายดังก้องสะเทือนแก้วหู ทันทีที่การร่ายรำจบลง ร่างบางถูกผูกมัดด้วยโซ่ตรวนอีกครั้ง ยืนอย่างโดดเดี่ยวมองบรรดากษัตริย์ทั้งหลายผู้เห็นแก่ได้อย่างจำใจ ตอบโต้แย่งชิงโก่งราคาเขาขึ้นไปเรื่อยๆ
  สะอิดสะเอียน... อู๋เสียรู้ซึ้งถึงคำนี้ขึ้นมาเต็มอก รู้สึกขยะแขยง ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ตาม
  มนุษย์หนอ... ลุ่มหลงมัวเมาในตัณหา อยากได้อยากมีไม่สิ้นสุด เขาเองก็ไม่ใช่นักบวชผู้ปลงตก แต่อย่างน้อยก็รู้สึกว่าการขุดสุสานไปวันๆยังดีกว่ากษัตริย์ผู้ทำตัวสูงส่งพวกนี้เยอะ
  อู๋เสียเริ่มรู้สึกหวาดกลัว ถ้าหากคิดว่าเขาจะต้องถูกประมูลไปจริงๆ ถ้าหากอาสามกับพานจื่อมาช่วยเขาไม่ได้...
  "หมื่นห้า !!"
  "สองหมื่น !!!!" เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วกระโจม กษัตริย์เฒ่ายิ้มอย่างผู้เหนือกว่าหลังจากสั่นกระดิ่งลั่นวาจาตัดสิทธิ์ประมูลโดยสิ้นเชิงด้วยราคาสูงที่สุด
  เรียกได้ว่าสูงที่สุดตั้งแต่เคยมีการประมูลมา...
  "สองหมื่นครั้งที่ 1"
  เจ้าชายน้อยมีสีหน้าหวาดผวาอย่างเห็นได้ชัด เสียงกระพรวนดังเบาๆยามที่เจ้าตัวนั้นตัวสั่น หวาดกลัวต่ออะไรก็ตามที่ต้องไปเจอกับกษัตริย์ตัณหากลับนั่น !!
  "สองหมื่นครั้งที่ 2" ร่างบางสอดส่ายสายตาไปทั่วกระโจม มองหาใครซักคนที่จะช่วยเขา อาสาม พี่พานจื่อ ใครก็ได้...
  "สองหมื่นครั้งที่...."
  จนกระทั่งได้สบสายตากับนัยน์ตาสีดำสงบนิ่งคู่หนึ่งที่จ้องมองมา... สงบ จนทำให้ความหวาดหวั่นที่มีลดลงแทบเป็นศูนย์...
  กริ๊ง....
  "สองหมื่นสอง..."
  เสียงกระดิ่งสั่นเบาๆพร้อมกับคำต่อราคาในวินาทีสุดท้าย ผู้หาญกล้าต่อราคาคือเจ้าชายรูปงามท่านหนึ่ง... เส้นผมสีดำขลับยาวสยายเต็มแผ่นหลัง ดั่งม่านราตรีที่ตัดกับนัยน์ตาเยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาประหนึ่งรูปสลัก แผ่นอกเปลือยเห็นมัดกล้ามงาม ที่ไหล่ซ้ายเห็นรอยสักจางๆกินเนื้อที่ไปทั้งอกซ้าย
  กษัตริย์ชรากระแทกแก้วลงกับโต๊ะอย่างโมโห
  "สองหมื่นห้า !!"
  "สาม... ไม่สิ.... ห้าหมื่น"
  !!!!
  ทั้งงานตกอยู่ในความเงียบสงบ... แม้แต่ตัวพ่อค้าเองยังตกใจ แต่ก็ได้สติก่อนใคร
  "อ... เอ่อ... มีท่านใดจะสู้ราคามั้ยขอรับ?"
  ทั้งงานยังคงเงียบกริบ ตกตะลึงต่อทรัพย์ของเจ้าชายหนุ่มผู้ทุ่มเทให้กับนักเต้นไร้หัวนอนปลายเท้า
  "เฮ้ยๆ... อันที่จริงสามหมื่นก็อยู่แล้วนา..."
  "น... นายคิดว่าห้าหมื่นเหรียญนี่ฉันกินไปได้กี่ชาติกันน่ะ..." ทั้งนายแว่นดำและนายอ้วนข้างตัวเจ้าชายหนุ่มต่างกระซิบกระซาบ เหงื่อหยดซึมไปทั่วใบหน้าอย่างตื่นตะหนกกับเจ้าชายหนุ่มทุนทรัพย์แรง
  "ฉันไม่อยากเสียเวลาต่อรองราคา" เจ้าชายเพียงแค่พูดเรียบๆ
  อู๋เสียโดนลากมายืนต่อหน้าเจ้าชายหนุ่มรูปงาม ยิ่งดูใกล้ๆยิ่งน่าเกรงขาม อู๋เสียย่อตัวคำนับช้าๆ
  "เอาล่ะขอรับ... ผู้ชนะการประมูลหนนี้คือกษัตริย์จางฉี่หลิงแห่งอาณาจักรจาง ชนะด้วยเงินห้าหมื่นเหรียญทอง !!"
  เจ้าชายน้อยสะดุ้งเบาๆ... ไม่คิดว่าสิ่งที่คิดนั้นจะเป็นจริงจนได้... กษัตริย์จางซื้อตัวเขา !!
  โอ้แม่เจ้า... แบบนี้ค่อยง่ายขึ้นไปอีกนิด
  จางฉี่หลิงยื่นมือไปรับกุญแจมาจากเจ้าหน้าที่ประมูลที่ส่งกุญแจให้อย่างงงๆ เขารับแล้วย่อตัวลงไขกุญแจที่ข้อเท้าให้ด้วยตัวเอง มือหนาลูบผิวขาวที่เป็นรอยแดงจางๆ เพราะขาวมากรอยจึงเกิดได้ง่ายและชัดมาก
  การกระทำนั้นทำให้ทั้งงานตกอยู่ในความตกตะลึงอีกรอบหนึ่ง ไม่เคย... ไม่เคยมีเจ้าของคนไหนที่ปลดตรวนทาสตั้งแต่ซื้อมาไม่ถึงนาที !?
  นอกจากทั้งงานตะลึงแล้ว เจ้าชายน้อยปลอมตัวก็เหวอกินไปอีกคน
  "อ...เอ่อ ฝ่าบาท หวาา !!..."
  อู๋เสียตกใจร้องอุทานเมื่อจู่ๆก็โดนอุ้มขึ้นชิดอก มองสบกับสายตาที่มองเขานิ่งๆอย่างแปลกใจ ก่อนที่กษัตริย์จางจะเดินอุ้มพาเขาออกจากกระโจมไปเงียบๆท่ามกลางสายตาเสียดายหลายๆคู่ที่มองตามตาละห้อย
  ยกเว้นแต่เฮยเสียจื่อและอ้วนหวังที่มองตามแล้วยกยิ้มอย่างนึกสนุก...


  "เอ่อ... ฝ่าบาท จะพาผมไปไหนหรือครับ?" ผมถามขึ้นฝ่าความเงียบ เมื่อร่างสูงที่อุ้มผมอยู่เดินเงียบไม่พูดไม่จา แถมยังไม่ตอบผมด้วย คนบ้าอะไรเข้าใจยากชะมัด
  ร่างสูงแหวกม่านกระโจมเล็กหลังหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ วางผมลงบนพื้นปูผ้านิ่มๆ กดตัวผมลงนอนตะแคงข้างกอดผมไว้แล้วสะบัดผ้าคลุมนอนหลับตานิ่ง
  "ฉันง่วง"
  ช่วยพูดอธิบายความเชื่อมโยงของการกระทำในงานประมูลกับประโยคเมื่อกี้หน่อยซิ !?
  "เทียนเจิน ไม่ใช่ชื่อจริงใช่มั้ย?" ผมไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่ ดูแล้วถ้าเขาไม่รู้สิแปลก คนบ้าที่ไหนจะชื่อเทียนเจิน
  เมื่อผมเงียบไม่ยอมตอบ กษัตริย์จางฉี่หลิงก็ลืมตามองหน้าผม มือหนาเกลี่ยเบาๆที่ข้างแก้ม การกระทำที่ทำให้ผมอดหน้าร้อนไม่ได้
  "แต่ฉันชอบนะ...."
  ผมเผลอเขินใจเต้นแรงไปวูบหนึ่ง จนประโยคต่อมา...
  "....เหมือนผู้หญิง"
  แม่ม... เชื่อเขาเลย ผมเผลอถอนหายใจเพลียๆไปเฮือกนึง เกือบลืมจุดประสงค์ตัวเองแล้วมั้ยล่ะ
  "ฝ่าบาท... ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย?"
  "อืม"
  "คือ.. ผมเคยไปเที่ยวอาณาจักรท่านก็หลายครั้ง อยากถามหน่อยว่าสุสานหลวงจริงๆมันคือปิรามิดอันไหนหรือ?"
  "นายไม่ใช่ทาสหรือนักเต้นระบำสินะ?" ฝ่ามือร้อนที่โอบกอดผมอยู่ลูบไล้ไปมาที่แผ่นหลังเหมือนจะสำรวจ ผมขนลุกเกรียว...
  "สุสานหลักคือปิรามิดที่ใหญ่ที่สุดในตอนใต้ แต่ทางเข้าอยู่ทางเหนือห่างออกไปสองไมล์..."
  "...ถ้าคิดจะขุดสุสาน ฉันไม่แนะนำที่นี่ อันตรายเกินไป"
  "แล้วบอกผมทำไม ไม่กลัวผมไปขุดสุสานต้นราชวงศ์คุณหรือ?"
  "ก็นายถาม"
  "...."
  โอเค ยอม ความคิดของเขาอยู่นอกเหนือความเข้าใจของผมไปแล้ว
  "นอนเถอะ ฉันง่วง" อ้อมกอดที่โอบรัดผมแน่นขึ้นอีกหน่อย เขาซุหน้าลงกับศีรษะผม ส่วนหน้าผมก็แนบกับกล้ามแน่นๆของเขาพอดี
  ดังคำกล่าว หนาวเนื้อให้ห่มเนื้อ... อุณภูมิถูกส่งผ่านให้ร่างกายอุ่นซ่านคลายความหนาวเหน็บยามค่ำคืนของทะเลทราย
  เอาเถอะ... นอนพักซักหน่อยก็ดี เดี๋ยวค่อยว่ากัน..


  ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่ตื่นมาแล้วพบข้างตัวนั้นว่างเปล่า...
  กลิ่นกำยานที่มีฤทธิ์กล่อมหลับยังโชยจางๆในอากาศ ไม่น่าล่ะ... ผมถึงได้ไม่รู้ตัว
  ผมรู้... เขาเป็นเจ้าชาย จากที่ไหนซักแห่ง
  ถึงเขาจะหนีผมไป แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ถูกใครคนอื่นซื้อตัว
  หึ... ผมเป็นคนซื้อเขามา เขาเป็นของผม
  ยังไงก็หนีไม่พ้นหรอก ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาผมก็จะทำ !!
  คณะประมูลและเหล่ากษัตริย์ต่างสลายตัวอย่างรวดเร็วก่อนฟ้าสางไม่กี่ชั่วโมง เฮยเสียจื่อแยกตัวออกไปก่อนเพื่อกลับเมืองของเขา แต่นายอ้วนเดินทางไปกับผม เราเดินทางกันด้วยม้าเพื่อความรวดเร็ว ระหว่างทางกลับเมืองของผมมีโอเอซิสอยู่สองสามแห่งสำหรับพัก
  เวลาเช้าคล้อยสู่ช่วงเวลาบ่ายที่พระอาทิตย์ตั้งอยู่กลางศีรษะ ช่วงเวลาที่ร้อนที่สุด พวกเราพักกันที่โอเอซิสแห่งที่สอง อีกร้อยกว่าไมล์จะถึงเมือง
  "เฮ้ เสี่ยวเกอ มาดูนี่สิ !"
  ผมเดินไปที่ริมแอ่งน้ำตื้นที่นายอ้วนเรียกไป กระพรวนสีทองและเกล็ดคริสตัลสีใสสว่างกระทบกับแสงอาทิตย์ส่งแสงสะท้อนอยู่ใต้ผิวน้ำ
  "ของที่รักนายใช่มั้ย?" นายอ้วนพูดแซวกลั้วหัวเราะ ผมไม่ตอบแต่ยิ้มมุมปากบางๆ
  ผมเดาไม่ผิด.. เจ้าชายน้อยกำลังเดินทางไปยังสุสานของปู่ผม ถ้าเดาจากเวลา ตอนนี้คงกำลังเดินเล่นอยู่ในสุสานแล้ว
  "รีบไปต่อเถอะ"
  เป้าหมายจากเมือง เปลี่ยนเป็นโอเอซิสเล็กๆแห่งที่สาม ที่ซ่อนของประตูเข้าสู่สุสานราชวงศ์จาง
  ขอนไม้ที่กลายเป็นหินสลักเก่าแก่ใต้แอ่งน้ำตื้นที่ปกคลุมไปด้วยสาหร่ายไม่อาจลวงนักคว่ำกรวยมืออาชีพได้ ประตูถูกเลื่อนออกเห็นเป็นทางเดินวกวนและมืดสนิทอยู่ภายใน ผมให้นายอ้วนเฝ้าอยู่ข้างนอก ไม่ใช่เพราะไร้ฝีมือ แต่เพราะต้องการคนเฝ้าปากทางไว้ด้วย
  ผมสัมผัสสิ่งต่างๆในความมืดได้ สุสานที่นี่ผมเคยเห็นตั้งแต่สมัยก่อสร้าง เข้าออกที่นี่เป็นว่าเล่น นอกจากมัมมี่ผีดิบกับด้วงศพ ยังมีผีแม่ย่า อานูบิสเฝ้าสุสาน และเชื้อโรคร้ายสมัยดึกดำบรรพ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ กับดักทุกอัน หินทุกก้อน ผมจำได้ดีว่าอันไหนมีอะไรซ่อนอยู่
  เดินผ่านเขาวงกตมาเจอทางออกจะเป็นผนังหินเรียบๆที่เป็นทางตรงที่จะมีทางแยกหลอกๆอยู่สองสามทาง
  เสียงฝีเท้าของคนวิ่งดังก้องไปในทั่วทางเดินดังเข้ามาใกล้ในทิศทางที่ผมอยู่ ผมหลบที่ทางแยกลวงที่ใกล้ที่สุด คว้ามีดสั้นที่เอวมากรีดฝ่ามือลึกพอให้เลือดไหล ซุ่มอยู่ในความมืด
  นอกจากเสียงฝีเท้าและเสียงหอบ ยังมีเสียงซอกแซกของด้วงศพจำนวนมหาศาลที่ไต่มาตามพื้นหิน ทันทีที่ร่างเงาปรากฏในสัมผัส ไวเท่าความคิด ผมคว้าเอาตัวเขามากอดไว้แน่น กระซิบบอกให้เขานิ่งเมื่อเขาดิ้นรนขัดขืน
  แต่เขานิ่งไปจริงๆเมื่อได้ยินเสียงผม เหมือนจะสะดุ้งหน่อยๆด้วย ด้วงศพมากมายที่ไต่มาตามทางเดินหยุดชะงักและหนีตายกันทันทีที่รู้สึกถึงเลือดของผม ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไม ?...
  ผมค่อยๆเดินออกมาจากทางแยกลวง ปล่อยร่างในอ้อมแขนที่กำลังหอบหนักให้เป็นอิสระ
  คนๆนี้คือเทียนเจิน เจ้าชายปลอมตัวที่หนีผมมาเมื่อเช้ามืด
  ผมตัดสินใจทุบท้ายทอยให้เขาสลบไปเสียก่อนที่เขาจะโวยวาย แบกเขาขึ้นหลังแล้วเดินออกไปทางเดิมที่เป็นทางออก...

  หึ... ผมบอกแล้วว่าเขาหนีไม่พ้นหรอก




TO BE CONTINUE
avatar
por:PE
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 13
Points : 1151
Join date : 06/11/2014
Age : 22

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by zerin on Sun 09 Nov 2014, 20:57

สนุกมากเลยค่ะ ซวยแล้วนายน้อยเอ้ยยย55 รออ่านตอนต่อไปนะคะ ,,><,,
avatar
zerin
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 188
Points : 1339
Join date : 05/11/2014
ที่อยู่ : เกาะอยู่หลังประตูสำริด

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by por:PE on Mon 10 Nov 2014, 17:35

[ มนต์รักทะเลทราย The series ]

จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน
- ตอนที่ 3 -



Rate : PG-15



Pairing : ผิงเสีย





Note & Warning :
เรื่องราวเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงในภาคนิยาย เป็นเรื่องที่จินตนาการเอาแต่ใจคนแต่งสุดๆ และ...
จางฉี่หลิงช่วงอายุประมาณ 25 กับนายน้อยอู๋ช่วงอายุประมาณ 18 ค่ะ






กลับมาปัจจุบัน... อู๋เสียมองไปรอบตัวอย่างหงุดหงิด เสียงสุดท้ายก่อนได้ยินคือเสียงจางฉี่หลิงเป็นแน่ โดนอาสามจับประมูลยังไม่น่าเคืองเท่าโดนจับขังห้องมืดล่ามโซ่แบบนี้
เขาเป็นเจ้าชายนะ !! กล้าทำแบบนี้ได้ยังไงกัน !?
ร่างบางขมวดคิ้วมุ่นเมื่อได้ยินเสียงไขกุญแจห้องขัง สายตาที่ปรับในความมืดได้แล้วเห็นเงาดำรูปร่างสูงใหญ่เดินมาทางเขา
"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ !!"
"พูดไม่เพราะ...เทียนเจิน"
"เทียนเจินบ้านนายสิ ปล่อย !!"
ร่างสูงก้มลงปลดตรวนที่เท้าให้ คว้ามีดเหน็บเอวตัดเชือกยาวที่ผูกอยู่กับเพดานหิน แล้วคว้าเอาเจ้าชายน้อยขึ้นพาดบ่า
"จะไปไหนน่ะ ปล่อยฉันน้าาาา~!!"
จางฉี่หลิงเงียบไม่พูดไม่จา แต่เดินอุ้มร่างบางเดินออกมาจากคุกหลวง เดินขึ้นชั้นบนปะทะกับแสงอาทิตย์เจิดจ้า ตรงหน้าของเขาคือพระราชวังแห่งอาณาจักรจาง บ้านของเขาเอง...
และเหมือนนางสนมกำนัลทั้งหลายจะเข้าอกเข้าใจนิสัยของเจ้าชายดี เพราะพวกนางแค่มองอย่างสนใจเท่านั้นเมื่อนายเหนือหัวตนแบกใครซักคนที่กำลังส่งเสียงโวยวายเดินเข้ามาในวัง
จางฉี่หลิงส่งต่อเจ้าชายน้อยให้กับนางกำนัลห้องสรงน้ำ เอ่ยประกาศิตมาคำเดียวแล้วเดินออกไป
"เอาให้สะอาด"
แล้ววังที่เคยเงียบสงบก็เต็มไปด้วยเสียงโหยหวนของเจ้าชายตัวดีที่ถูกนางห้องสรงปลุกปล้ำ....
จางฉี่หลิงนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงนอน หลังจากเขาพาอู๋เสียไปอาบน้ำก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้ง แสงแดดยามบ่ายคล้อยลงลับเหลือแสงสว่างบางๆที่ปลายเส้นขอบฟ้า
เสียงปิดประตูดังปัง !! เจ้าชายมองร่างบางที่ถูกขัดสีฉวีวรรณจนผ่องยืนหน้าง้ำหน้างออยู่หน้าประตูที่ถูกปิดลงหลังถูกนำตัวมาส่ง
"ปล่อยฉันออกไปนะ !!" เจ้าชายน้อยถูกแปลงโฉมเสียใหม่จนผิวที่ขาวอยู่แล้วนวลผ่องขึ้นไปอีก ริมฝีปากอิ่มเพราะโดนบำรุงจนฉ่ำ อกขาวโผล่ออกมาจากเสื้อกล้ามตัวโตหลวมโพรก ก้มทีหนึ่งเห็นลึกตั้งแต่ยอดอกสีชมพูสวยไปจนถึงเอวคอดกิ่ว
จางฉี่หลิงวางหนังสือในมือลง เดินไปหาร่างบางที่แนบตัวชิดกับผนัง หดคอหนีเมื่อร่างสูงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ มือผลักอกกว้างเมื่อเขาคร่อมตัวกักขังไว้ในอ้อมแขน เจ้าชายสูดกลิ่นสบู่ที่ต้นคอขาวของคนตรงหน้าเบาๆแล้วนึกแปลกใจ...
เมื่อสบู่ที่เคยใช้อยู่ทุกวันไม่ได้หอมอย่างที่กำลังสัมผัสอยู่ตอนนี้...
"จะบอกชื่อจริงได้รึยัง ? เทียนเจิน"
ร่างเล็กจ้องหน้ากษัตริย์จางนิ่ง ผลักคนตัวโตแล้วพูดชัดถ้อยชัดคำด้วยน้ำเสียงกร้าว
"ฉันคืออู๋เสีย !! เจ้าชายแห่งราชวงศ์อู๋ อาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตอนเหนือ !!"
แต่ก็นะ แค่นี้ทำอะไรจางฉี่หลิงไม่ได้หรอก
"มาทำอะไรที่สุสานของปู่ฉัน?"
"ไม่บอก"
"มาขุดสุสาน... อาชีพหลักประจำราชวงศ์หรือ?"
อู๋เสียนิ่งเงียบไม่ยอมพูด จางฉี่หลิงถอนหายใจเบาๆ "ปกติแล้ว ฉันจะลงอาญาประหารแล้วโยนให้เดรัจฉานกิน"
"นายจะทำอย่างนั้นหรอ?..." เจ้าชายน้อยหน้าซีด
"..."
"งั้นขอฉันสั่งเสียกับทางบ้านก่อนได้มั้ย?... คือ... อย่างน้อยเขาจะได้รู้ว่าฉันตายไปแล้ว.... น่ะ..." อู๋เสียพูดเสียงอ่อย ไหล่หดลู่ลงเหมือนกระต่ายหงอย เจ้าชายจางยิ้มมุมปากอย่างพอใจ
"ไม่"
เจ้าชายน้อยถูกดึงเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง
"อ้ะ !! จางฉี่หลิง นายจะฆ่าฉันจริงๆหรอ !?"
เจ้าชายผู้เงียบงันโยนอู๋เสียลงบนเตียงนุ่ม แล้วขึ้นคร่อมเหนือร่างเล็กด้วยท่าทีดุดันน่ากลัว
"ฝ... ฝ่าบาท..." อู๋เสียเปลี่ยนสรรพนามเรียก หลับตาแน่นเมื่อฝ่ามือหนาบีบต้นแขนแรงไม่มากแล้วลูบไล้ขึ้นมาถึงคอ ลมหายใจร้อนเป่ารดผิวแก้มอมชมพู เจ้าชายน้อยตัวสั่นอย่างหวาดกลัวเมื่อมือใหญ่กำรอบคอหลวมๆ รู้สึกเหมือนเป็นลูกไก่ในกำมือร่างสูง.... จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด...
"อ้ะ !" ร่างบางสะดุ้งโหยง ฟันคมกัดเบาๆที่ใบหูขาว ลิ้นร้อนซอนไซร้เข้าไปในหู เจ้าชายน้อยตัวสั่น ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความรู้สึกบางอย่างที่เจ้าตัวไม่เข้าใจ....
"เดี๋ยว ! หยุดก่อน อือ !" อู๋เสียขยับตัวจะดิ้นรน แต่มือที่กำรอบคอก็กำแน่นขึ้นอีกให้ตัวเขาไม่อาจขยับได้ ริมฝีปากหนาพรมจูบทั่วพวงแก้มอิ่มที่ขึ้นสีจัด และเคลื่อนที่หมายไปที่ริมฝีปากที่ขบแน่น...
ปังๆๆๆ !!!!
"เฮ้ยเสี่ยวเกอ ! ออกมาหาฉันหน่อยสิ มีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย" เสียงพ่อค้าอ้วนดังขึ้นนอกห้อง จางฉี่หลิงผละออกจากร่างบาง จ้องมองอู๋เสียนิ่งๆแล้วลงจากเตียงเดินออกไป
เจ้าชายอู๋ถอนหายใจหนัก ยกมือขึ้นกุมหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นส่ำ หวิวๆในอกแปลกๆ
นั่นคือการประหารที่เขาบอกน่ะหรอ?
ถึงเจ้าชายน้อยเทียนเจินจะไร้เดียงสาขนาดไหนแต่ก็รู้ดี เมื่อกี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะฆ่า แต่เขาตั้งใจจะ....
บ้าจริง !! คนเพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่วันจะทำแบบนี้ไปทำไม !?
แต่เขาก็คิดฟุ้งซ่านได้ไม่นานเมื่อจางฉี่หลิงเดินกลับเข้ามาในห้อง อู๋เสียถดตัวถอยไปชิดกับหัวเตียง จ้องมองกษัตริย์ผู้เงียบขรึมด้วยสายตาหวาดๆ
อู๋เสียหดคอหลับตาปี๋เมื่อร่างสูงขยับขึ้นมาบนเตียงและยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นเสียจนทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าต้องการอะไรและจะทำอะไรกับเขาต่อ
"อ้ะ !?" คนตัวโตจับข้อเท้าเขาดึงพรืดให้สไลด์ลงไปนอนบนเตียง อ้อมกอดอุ่นกอดเขาแน่นๆจนแทบไม่มีส่วนไหนที่ไม่แนบชิด กระซิบบอกคำเดียวกันกับที่เคยได้ยินมาเมื่อสามสี่วันก่อน ซุกหน้าลงกับเรือนผมหอมนุ่มแล้วหลับไป
"ฉันง่วง"

ไม่น่าคิดมากเลย... บ้าที่สุด !!!






TO BE CONTINUE
avatar
por:PE
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 13
Points : 1151
Join date : 06/11/2014
Age : 22

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by Feran.FS on Fri 14 Nov 2014, 00:39

บ้าที่สุด!!!//ตะโกนตามนายน้อยไป

ถึงจะเคยบอกไปแล้ว แต่...เสี่ยวเก๊อออออ รออัลลัยยย จับกดเลออออออ
avatar
Feran.FS
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 457
Points : 1614
Join date : 27/10/2014
Age : 22
ที่อยู่ : ใต้เตียงนอนเซี่ยจื่อหยาง...

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by patri_perry on Fri 14 Nov 2014, 23:11

มานั่งรอตอนต่อด้วยคนค่ะ แฮ่กกกกกก
avatar
patri_perry
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 50
Points : 1214
Join date : 27/10/2014
ที่อยู่ : ตะเข็บเสื้อฮู้ดเสี่ยวเกอ

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by geminoon on Mon 19 Jan 2015, 23:07

แหม่ อ่านแล้วรู้สึกง่วงจัง ขอนอนกอดเจ้าชายอู๋เสียอีกคนได้ไหม5555

geminoon
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 4
Points : 1146
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [Fic][Update] มนต์รักทะเลทราย The series - จอมโจรตัวร้ายกับเจ้าชายหน้ามึน [้ผิงเสีย] ตอนที่ 3 (PG-15)

ตั้งหัวข้อ by ด้วงผิงเสีย on Tue 21 Feb 2017, 13:45

ต่อค่ะ...........รอๆๆๆ อยากอ่านจนจบเลยค่ะ แต่งได้สนุกมากค่ะ
avatar
ด้วงผิงเสีย
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 29
Points : 357
Join date : 18/01/2017
Age : 30

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ