Countdown
We've been
togerther for

ค้นหา
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search


[Trans] ราชานักตก (钓王) #ตอนพิเศษตรุษจีน2016 - Chapter 18

Go down

[Trans] ราชานักตก (钓王) #ตอนพิเศษตรุษจีน2016 - Chapter 18

ตั้งหัวข้อ by souless_angel on Wed 22 Jun 2016, 23:13

ราชานักตก 18《钓王18》

เค็ม

พวกเราปักเครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุเครื่องหนึ่งไว้ตรงทางออกเพื่อเป็นเครื่องหมาย คนทั้งสี่เปิดวิทยุสื่อสาร ทดสอบระดับของเสียงนอยซ์ (เสียงคลื่นแทรก)
แล้วเริ่มออกตามหาทะเลสาบกันท่ามกลางกระแสลมแรง

จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังนึกไม่ออกว่าในถ้ำยักษ์ใต้พิภพแห่งนี้เคยเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เมื่อครู่เราลงมาทางท่อสำริด โครงสร้างทางธรณีของที่นี่ ผมนึกภาพไม่ออก
ฟังจากคำบอกเล่าของตาแก่ ใต้ดินแห่งนี้น่าจะเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ กลางทะเลสาบใต้พิภพมีกำแพงหินที่มนุษย์สร้างขึ้นทำหน้าที่แยกทะเลสาบออกเป็นส่องฝั่ง
แต่เมื่อพวกเราลงมาถึง เราพบวัสดุที่ใช้สร้างกำแพงหิน แต่กลับไม่เห็นทะเลสาบ

หรือว่าทุ่งเกลือผืนนี้เป็นก้นทะเลสาบใต้พิภพเดิม ผมนึก น้ำในทะเลสาบแห้งขอดหมดแล้ว เมื่อครู่ตอนจะออกมา ยังรู้สึกว่าได้ยินเสียงน้ำ
แต่กลับพบว่าเสียงน้ำพวกนั้นเป็นเสียงที่เม็ดเกลือเสียดสีกับทุ่งเกลือ

เหลยเปิ่นชางสีหน้างุนงง เดินสองสามก้าวก็มองดูรอบตัวอันเวิ้งร้าง นายอ้วนตบตัวเขา บอกให้ตั้งสตินิดหน่อย

"ตอนนี้พวกเราอยู่ตรงตำแหน่งไหน" ผมถามนายอ้วน สมองของเขาจะชัดเจนกับเรื่องปีนขึ้นปีนลงแบบนี้มากกว่า นายอ้วนบอกผมว่า พวกเราน่าจะอยู่ข้างในตัวภูเขา
ท่อสำริดท่อนี้หลังจากปักเข้าชั้นหิน ระดับความลาดชันก็น้อยลง แต่ทอดไปในแนวขวางมากกว่า ดังนั้นแทนที่จะไต่ลึกลงสู่ใต้ภูเขาอย่างที่คิด ควรบอกว่าพวกเรากำลังมุ่งหน้าสู่ในภูเขามากกว่า

ข้อนี้ตรงกับการอนุมาน นายอ้วนกล่าว "เราคำนวณกันดูก่อน อย่าเดินไปมั่วซั่ว" เขาใช้เท้ากวาดเม็ดเกลือใต้ฝ่าเท้าออก จนเห็นผิวเกลือแข็ง หยิบค้อนออกมา วาดแผนที่ลงบนพื้นเกลือ

"เส้นทางน้ำใต้ดินทั่วไปเป็นยังไง ก่อนอื่น ในภูเขามีบึงน้ำจำนวนมาก น้ำมาจากลำธารภูเขาสูงทั้งสี่ทิศ ไอ้น้ำเนี่ย มันมีแค่หลักการเดียว นั่นคือไหลจากที่สูงลงที่ต่ำ
แหล่งน้ำจากยอดเขาอู่อี๋ซานไหลลงมาทั้งสี่ทิศ เส้นหนึ่งของมันมาสะสมกันอยู่ที่บึงน้ำแห่งนี้ แต่น้ำในบึงนี้ยังต้องไหลลงใต้ดินอีก
ทำไงดี มันก็ซึมออกไปตามรอยแยกของหิน น้ำพวกนี้ซึมลงล่างไปเรื่อยๆ จนเจอหลุมถ้ำใต้ดิน ก็เริ่มหยด สะสมรวมตัวกัน บึงน้ำจำนวนนับไม่ถ้วนเป็นอย่างนี้หมด
ก็กลายเป็นลำธารใต้ดิน ลำธารเล็กๆ พอไหลมารวมกันก็กลายเป็นแม่น้ำหรือทะเลสาบใต้พิภพ"

ผมพยักหน้า เขาพูดต่อไปว่า "แต่ถ้าว่ากันตามหลักการนี้ ปลาในบ่อลึกนี่ สักวันต้องถูกจับจนหมด ความจริงแล้ว ปลาในบึกลึกจำนวนมากคือมีแหล่งกำเนิดที่ไม่รู้จบ
ปลามาจากไหน คนโบราณนั้นมีตำนานเรื่องเล่า ตั้งแต่เชื่อมต่อกับตาทะเลเอย เชื่อมถึงวังมังกรเอย พอมายุคสมัยใหม่ ก็มีคำอธิบายที่เป็นวิทยาศาสตร์มากขึ้น
บึงลึกแบบนี้ เชื่อมกันกับแม่น้ำใต้ดินถูกไหม แต่ปัญหาคือเชื่อมยังไง ถ้านายเจาะรูใหญ่ๆ ขึ้นใต้บึง แม่น้ำใต้ดินอยู่ตำแหน่งข้างใต้ของบึง น้ำในบึงก็ไหลไปสู่แม่น้ำใต้ดินหมดสิ
ดังนั้น คนส่วนใหญ่เชื่อว่าเส้นทางน้ำใต้ดินนั้นอยู่สูงเหนือบึง แม้นำใต้ดินต้องอยู่ข้างใต้นั้นไม่ถูกต้อง ส่วนใหญ่แล้ว แม่น้ำใต้ดินไม่ได้อยู่ใต้บึงน้ำ
แต่อยู่ด้านในภูเขาด้านข้างของบึงน้ำ ระดับน้ำทั้งสองแห่งนั้นเท่ากัน เมื่อเป็นเช่นนี้ ใต้พื้นน้ำมีอุโมงค์เชื่อมถึงกันก็จะตรงตามหลักการ"

ผมพยักหน้าต่อ ที่บ้านผมมีหนังสือเรื่อง "หนึ่งแสนคำถามเพราะอะไร" ของปี 62 ปกสีเหลืองส้ม ในนั้นก็บอกไว้อย่างนั้น ในหนังสือหากมีข้อสรุปใดๆ ก็จะต้องมีวัจนะเหมาเจ๋อตุงเขียนไว้ข้างๆ

"ยังมีอีกความเป็นไปได้หนึ่ง ก็คือทะเลสาบแม่ลูก" นายอ้วนกล่าว "บึงน้ำลึกที่พวกเราเห็น มันคือทะเลสาบลูก ด้านในภูเขามีทะเลสาบแม่ที่มีระดับน้ำเท่ากัน
พวกเรามองไม่เห็น ใต้ระดับน้ำมีทางน้ำที่เชื่อมกัน ทีนี้เหนือระดับน้ำของทะเลสาบแม่ มีอุโมงค์น้ำแห้งที่เชื่อมถึงแม่น้ำใต้พิภพ เมื่อไหร่ที่แม่น้ำใต้พิภพเกิดน้ำขึ้นน้ำลง
ระดับน้ำของแม่น้ำใต้พิภพเพิ่มสูงขึ้นจนเลยระดับน้ำปกติ ท่วมอุโมงค์น้ำแห้งพวกนี้ ปลากับน้ำก็จะไหลจากแม่น้ำใต้พิภพมาเข้าทะเลสาบแม่ แล้วค่อยว่ายจากทะเลสาบแม่มายังทะเลสาบลูก"

โดยหลักการแล้วสถานการณ์ทั้งสองอย่างแท้ที่จริงเป็นสถานการณ์เดียวกัน เปลี่ยนแม่น้ำใต้พิภพเป็นทะเลสาบใต้พิภพก็เหมือนกัน
ทางมัจฉาสำริดโบราณเส้นนี้ทอดข้ามมาสู่ด้านในภูเขานั้นถูกต้องแล้ว ว่าตามหลักการเช่นนี้ ขณะนี้พวกเรามาถึงก้นทะเลสาบใต้พิภพแล้วจริงๆ
ตำแหน่งบึงน้ำลึกที่พวกเราเจอตอนแรก น่าจะอยู่ตรงใดตรงหนึ่งด้านข้างโพรงแห่งนี้

ถ้าทะเลสาบใต้พิภพแห้ง แสดงว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงทางธรณีขนาดใหญ่ ปลาตัวที่ตาแก่จะตกย่อมต้องตายไปแล้ว อาจกลายเป็นปลาเค็มยักษ์ไปนานแล้ว

"แม่งก็ถึงแล้วไง แล้วทะเลสาบล่ะ" นายอ้วนเกาหัว กวาดเม็ดเกลือมาเต็มกำมือ

ผมสูบบุหรี่ฟอดหนึ่ง บุหรี่เป็นรสเค็มไปหมด มองดูรูปภาพที่นายอ้วนวาด ขมวดคิ้ว "เดี๋ยว ลมมาจากไหน"

โพรงในภูเขาที่ปิดตายย่อมไม่มีลม โพรงถ้ำนี้ต้องเชื่อมต่อกับอีกหลายที่ กระแสอากาศไหลเวียน ข้อนี้ตรงกับสถานการณ์แบบที่สองที่นายอ้วนพูด
ทะเลสาบแม่ลูก ด้านบนบ่อเกลือยักษ์แห่งนี้อาจมีอุโมงค์น้ำแห้งจำนวนมาก เชื่อมต่อกับอุโมงค์ถ้ำของทั่วภูเขา ลมโกรกเข้ามาจากทางพวกนั้น กระแสลมที่นี่สับสนมาก เป็นข้อสันนิษฐานที่เหมาะสม

สำรวจสถานที่กันต่อ เดินวนกันหลายรอบ ตัวผมถูกลมพัดจนเบลอแล้ว ริมฝีปากเค็มจนแตก ดวงตารูจมูกมีแต่เกลือ พูดด้วยสำนวนของนายอ้วนก็คือ
เดินกันต่อไปปอดก็จะดองจนสุกแล้ว แต่ก็ยังคงไม่เห็นร่องรอยใดๆ ของน้ำ

พวกเรานั่งพักกันบนพื้น ผมมองดูทุ่งเกลือ ฟังเสียงเม็ดเกลือที่เหมือนเสียงน้ำ นึกในใจว่า นี่มันทะเลเกลือชัดๆ ถ้าที่นี่เคยมีทะเลสาบอยู่จริง น้ำเค็มขนาดนี้ จะมีปลาที่อยู่ได้หรือ

นึกถึงตรงนี้ ผมพลันได้ความคิด ทะเลเกลือ ทะเลเกลือ ทะเลสาบผืนนั้น เป็นไปได้ไหมว่าจะอยู่ใต้ชั้นผลึกเกลือใต้ฝ่าเท้าของเรา
ผมเงี่ยหูฟังทุ่งเกลือ ไม่ได้ยินเสียงจากข้างใต้ การกระทำของผมก็ทำให้นายอ้วนคิดได้ เขาหยิบค้อนสำรวจออกมาทุบผิวเกลือ ผิวเกลือหนามาก ไม่สะทกสะเทือนแม้แต่นิดเดียว

---

หนานไพ่ฯ Talk:
พักผ่อนกันเร็วๆ นะ (เป็นคำแสดงความเป็นห่วงแบบภาษาจีน มักพูดก่อนเข้านอน ว่าอย่านอนดึกนะ)

คนแปล Talk:
ได้โอกาสอู้หลายวันตามท่านประมุข (แกก็เพิ่งอัพตอน 19 เหมือนกัน)
เอาใจสายวิชากาวกันไปหลายตอนแล้ว ตอนนี้เอาใจสายวิชาการบ้าง ท่านประมุขนี่ทั่วถึงจริงๆ

_________________
:: s :: s :: s :: s :: s :: s :: s ::




用我一生,换你十年天真无邪
また、会える日まで
avatar
souless_angel
ด้วงสกุลเอ้อร์
ด้วงสกุลเอ้อร์

จำนวนข้อความ : 413
Points : 2484
Join date : 26/10/2014
ที่อยู่ : ใต้เตียงท่านเอ้อร์

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ