Countdown
We've been
togerther for

ค้นหา
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search


#ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

Go down

#ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by anurakbeer on Sun 28 Jun 2015, 13:29

Chapter 19
เนินทรายเงาผี

หลีชู่นอนอยู่ในเต็นท์ มันเป็นเต็นท์ที่ทำจากวัสดุของชุดนักบินอวกาศ เมื่อรูดซิปปิดแล้ว ความหนาวข้างนอกแทบไม่เกี่ยวข้องกับข้างในอีกเลย

ทหารที่เข้าร่วมภารกิจนี้ต่างนอนอยู่ในเต๊นท์รวม ส่วนพวกคณะสำรวจจะพิเศษกว่า คนสองคนต่อเต็นท์หนึ่งหลัง มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น และได้พักผ่อนดีกว่า

หลีชู่นอนเต็นท์หลังเดียวกับหวังเหมิง เมื่อหลีชู่เข้าไปแล้ว เขากับหวังเหมิงก็นั่งจ้องหน้ากันอยู่ในถุงนอน ไม่รู้จะคุยอะไรกันดี หลีชู่คิดในใจว่า ก่อนหน้านี้เขาทำร้ายเหลียงวาน ตามด้วยถูกเหลียงวานซัดหมอบ ตอนนั้นแม้ตนจะอยู่ด้วย แต่ถึงอย่างไรก็นับเป็นบัญชีแค้นของเขากับเหลียงวาน ไม่น่าจะถึงขั้นมาแก้แค้นกันตรงนี้หรอกมั้ง ส่วนนิสัยของหวังเหมิงก็แปลกมาก ดูจากภายนอกไม่เห็นความบกพร่องอะไรหรอก แต่ทั่วทั้งตัวของเขา มีกลิ่นอายที่ไม่ปกติถึงที่สุดอย่างหนึ่งแผ่ซ่านออกมาเสมอ

มันเป็นความรู้สึกที่พูดไม่ถูก แม้จากการสัมผัสอย่างใกล้ชิดในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ รู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้โง่เลยแม้แต่น้อย ประสิทธิภาพในการทำงานก็ไม่ได้ต่ำ แต่หลีชู่ก็ยังรู้สึกว่า ในหลายๆ เรื่อง หวังเหมิงจะช้ากว่าคนทั่วไปอยู่ครึ่งจังหวะ

หวังเหมิงเห็นหลีชู่มองเขา ก็ไม่โต้ตอบใดๆ เพียงมองเขากลับทื่อๆ ด้วยสีหน้าที่ชักชวนให้พูดไม่ออก จนอยากดีดเท้าไปถีบให้ปลิว

เขาไม่มีการเคลื่อนไหวส่วนเกิน หลีชู่พลันกระจ่าง

คนคนหนึ่ง ไม่ว่าจะผ่านการฝึกอย่างดีแค่ไหน เมื่ออยู่ในยามพักผ่อนที่ไม่มีความประสงค์ใดพิเศษ มักต้องมีการขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวเล็กน้อยที่ติดเป็นนิสัยออกมาให้เห็น การเคลื่อนไหวเล็กๆ ต่อเรียงกันเป็นการเคลื่อนไหวเป็นชุด ทำให้คนคนนี้มีความน่าสนใจ

แต่หวังเหมิงไม่ใช่ ยามที่เขาไม่มีอะไรให้ทำ เขาแทบไม่ขยับ นั่นเป็นเหตุให้ผู้อื่นรู้สึกว่าเขาเฉื่อยช้า

“คุณ...” หลีชู่อยากรู้ว่า ทำไมคนคนนี้จึงเป็นเช่นนี้ จึงหาเรื่องคุยกับเขา

“ฉันก็แค่ลูกจ้างคนหนึ่ง หาเงินเลี้ยงปากท้องเท่านั้น นายอย่าถือสา” หวังเหมิงกล่าว

หลีชู่รู้ว่าหวังเหมิงหมายถึงเรื่องที่เขาเคยทำร้ายตน ก็หัวเราะกล่าว “ไม่เป็นไร อยู่ในยุทธภพ ไม่เป็นตัว...”

เขายังพูดไม่จบ หวังเหมิงก็หันไปดับตะเกียงฝั่งตน แล้วล้มตัวนอนลงในถุงนอนแล้ว

“...ของตัวเอง” หลีชู่พูดให้จบแบบเซ็งๆ นึกขำในใจ คนประหลาด คนประหลาดทั้งนั้น แม่งคนประหลาดด้วยกันทั้งนั้น

“ถ้านายต้องเป็นพนักงานอยู่ในร้านที่เจ้านายไม่เคยอยู่ อยู่คนเดียวตั้งแต่ร้านเปิดยันร้านปิด บางทีทั้งปีก็ไม่มีคนเหยียบย่างเข้ามาสักคน นายก็จะรู้จักปิดสวิตช์ตัวเอง กลายเป็นคนประหลาด ในยามที่ไม่มีงานเข้าเหมือนกัน เพราะมีแต่ทำอย่างนี้ นายจึงจะผ่านพ้นวันเวลาที่ยาวนานเหมือนมีดกรีดนั่นไปได้” หวังเหมิงพูดจากในถุงนอน

“คุณเคยอยู่ในร้านอย่างนั้น?”

“รวมสิบกว่าปี ช่วงที่เลวร้ายที่สุด ฉันนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ แม้กระทั่งไมน์สวีปเปอร์ในคอมฯ ก็ไม่อยากเล่นอีกแล้ว ฉันก็นั่งอยู่อย่างนั้น จากนั้น ก็หลับไป พอตื่นขึ้นมา ก็เป็นเที่ยงของวันที่สองแล้ว ฉันจึงตัดสินใจนั่งต่อไม่ขยับ”

“ว้าว แล้วคุณไม่แตกหน่อเหรอ หรืออยู่ดีๆ วันนึงเกิดพบว่าขาตัวเองมีรากงอกออกมาอะไรงี้”

“ฉันเคยฝันอย่างนั้น” หวังเหมิงกล่าว

หลีชู่อยากหัวเราะออกมา แต่กลั้นไว้สุดตัว เขาพยายามหักห้ามตัวเองไม่ให้ขำ เมื่อสงบลงแล้ว จึงถามต่อว่า “ต่อมาล่ะ”

หวังเหมิงไม่ตอบอะไรอีก สองสามนาทีให้หลัง ก็มีเสียงกรนดังมา

หลีชู่นึกในใจ หวังเหมิงนี่สภาพจิตใจดีจริงๆ หากเป็นตนเผชิญกับเหตุการณ์เช่นนี้ รับรองไม่สามารถหัวถึงหมอนก็นอนคร่อกได้อย่างเด็ดขาด

แต่เมื่อนึกอีกที ก็อาจไม่ใช่ หากตนต้องอยู่กับช่วงเวลาอันแสนน่าเบื่อเช่นนั้น การนอนหลับก็อาจเป็นวิธีหนึ่งสำหรับหนีจากความจริง หรือบางที วิถีชีวิตอันเรียบง่ายแบบนั้น จะชะล้างความคิดฟุ้งซ่านทุกอย่างของตน จนเกลี้ยงเกลา

เขานอนลงในถุงนอน มือกอดศีรษะ มองเพดานเต็นท์ พบว่าตนไม่อาจนอนหลับได้เลย จึงเรียบเรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนถึงวันนี้

เถ้าแก่ที่ชื่ออู๋เสียคนนั้น เป็นโจรขุดสุสานยุคใหม่ที่อำพรางตัว นอกจากลักลอบขุดสุสานแล้ว เขายังมีสถานภาพเป็นช่างภาพและนักเขียนอิสระ เป็นเพราะสถานภาพเหล่านี้ ทำให้เขารู้จักกับผู้หญิงที่ชื่อหลานถิง ผู้หญิงคนนี้บอกเขาว่า กู่ถงจิงมีพลังลี้ลับอย่างหนึ่ง ทำให้คนถ่ายรูปไม่ติด และจากรูปถ่ายที่หลานถิงให้เขา เขาพบซากสุสานโบราณแห่งหนึ่ง

จากนั้นอู๋เสียก็เริ่มต้นลงมือสืบค้น แล้วพบว่าเรื่องเรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกันกับเหตุการณ์อย่างอื่นที่เขาเคยเจอ ซึ่งผลของการสืบค้นของเขา ขณะนี้สลักอยู่บนแผ่นหลังของตน

เป็นเพราะตนบังเอิญผ่านไปบริเวณนั้น จึงถูกลากเข้ามาข้องเกี่ยว อย่างเลี่ยงไม่ได้

ไม่สิ ข้อมูลสำคัญๆ เขาไม่รู้เลย เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง นึกในใจว่า อู๋เสียจะต้องเล่าเพียงผิวเผิน ส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญ ไม่บอกเขาหรอก

“มีคำอธิบายดีกว่าไม่มี” อู๋เสียเหมือนจะเคยเขาเช่นนี้ หรือจะเป็นการบอกเป็นนัยว่า รู้แค่เล็กน้อยก็พอ อย่าตะบี้ตะบันสืบ

เขาขี้เกียจจะรู้ด้วยซ้ำ

หลีชู่หยิบกล้องตนเองขึ้นมา นึกขึ้นได้ว่าตอนออกไปถ่ายวิว เหมือนจะเจออะไรบางอย่าง อารามเบื่อหน่าย เขาจึงเริ่มเปิดดูรูปถ่ายของตนเอง

เปิดดูทีละรูปๆ จากกล้องครู่หนึ่ง หลีชู่ก็เริ่มง่วง ช่องมองภาพหน้าจอเล็ก ดูอะไรก็มัวไปหมด เขาเปิดไปพลาง ดูไปพลาง ในที่สุดก็เปิดไปถึงรูปกลุ่มนั้น เขาชะลอความเร็ว ส่องดูอย่างละเอียด สิ่งที่เขารู้สึกว่าเป็นปัญหา น่าจะอยู่ในรูปถ่ายชุดนี้

ทันใดนั้น เขาพลันลุกขึ้นนั่ง ในที่สุดเขาก็เปิดเจอรูปที่มีปัญหา

เขาถ่ายติดบางสิ่งจริงๆ ใกล้ๆ กับเนินทรายลูกนั้น ความรู้สึกชั่ววูบนั่น ไม่ได้แค่คิดไปเอง หลีชู่มองเห็นในรูปถ่ายใบนั้น บนเนินทรายนั่น มีเงาเงาหนึ่ง

มันไม่ใช่ภาพหลอกตาที่เกิดจากแสงเงา แต่เป็นวัตถุที่บรรยายรูปทรงไม่ถูก ปรากฏตัวอยู่บนเนินทรายลูกนั้นจริงๆ

ใช่ มันเป็นเงาเงาหนึ่ง

หลีชู่ขยายรูปถ่ายนี้ซ้ำๆ จนกระทั่งเงานั่นใหญ่จนคับช่อง จากนั้นก็เพ่งจ้องเงานั่นอยู่ค่อนวัน จึงพบว่ามันมีเค้าโครงของเงาคน

หลีชู่ใจหายวาบ เขาจ้องมองอย่างละเอียดอยู่นาน ในที่สุด เขาก็ได้ข้อสรุป

พิจารณาจากรายละเอียดรูปทรงของเงา น่าจะเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง หมอบอยู่บนเนินทราย ผู้หญิงคนนี้ปรากฏตัวอยู่ในขอบเขตที่เขาถ่ายรูปนี่เพียงชั่ววาบ แต่ไม่รู้ด้วยสาเหตุใด กล้องไม่ได้จับภาพที่จริงของเธอไว้ แต่เป็นเพียงเค้าโครงเลือนลาง แต่เขาจำได้ชัดเจนว่า ตอนที่เขาลดกล้องลงแล้วมองไปทางนั้นด้วยตาเปล่า ไม่เห็นเจออะไรเลย

เหตุการณ์ทั้งหมดอย่างมากก็ใช้เวลาแค่ครึ่งวินาที เขาไม่เห็นทรายฟุ้ง ไม่เห็นร่องรอยการของคนเคลื่อนไหวอยู่บนเนินทรายนั่น สิ่งที่เขาเห็น มีเพียงเนินทรายที่เงียบสงบเท่านั้นเอง

ทันใดนั้นเอง ความรู้สึกหนาวยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากในกระดูก เหมือนกับอุณหภูมินอกเต็นท์ ในที่สุดก็เล็ดลอดเข้ามา

เขารีบห่มเสื้อผ้า คลานไปทางเต็นท์ของอู๋เสีย นี่เป็นการค้นพบสำคัญ เขาไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร แต่เขาจำต้องนำมันไปให้ชายคนนี้ดู

อู๋เสียยังอ่านหนังสืออยู่ในเต็นท์ของเขา เต็นท์ของเขาเป็นเต็นท์เดี่ยว สะอาดมาก วัสดุก็ค่อนข้างดี เหมือนจะเป็นระดับวีไอพี หลีชู่ตบประตูเต็นท์ ร้องลั่น “เจ้านาย เจ้านาย”

อู๋เสียขมวดคิ้ว รูดซิปออก “ไม่ไปพักผ่อน ร้องโวยวายอะไร”

หลีชู่รีบยื่นรูปถ่ายให้เขาดู อู๋เสียตอนแรกก็งง เมื่อหรี่ตาเพ่งดูอย่างละเอียด ก็เบี่ยงศีรษะบอกหลีชู่ว่า “เข้ามา”

หลีชู่มุดเข้าเต็นท์ อู๋เสียหยิบคอมพิวเตอร์ของตนออกมาทันที ก๊อปปี้รูปนั้นลงเครื่อง แล้วขยายภาพ

เงาคนที่เลือนราง กลายเป็นเด่นชัด แม้จะพร่ามัว มองไม่เห็นรายละเอียด แต่ก็ยังมองเห็นลักษณะของใบหน้าและการแต่งกาย

อู๋เสียใจหายวาบ พูดงึมงำว่า “เธอนั่นเอง...”

“คุณรู้จักเหรอ” หลีชู่ประหลาดใจ นึกในใจว่า ‘ไอ้หยา หมอนี่เป็นใครกันแน่ ฉันแค่ถ่ายรูปมั่วๆ ติดผีมาตัวนึง ก็ยังอุตส่าห์รู้จักอีก’

อู๋เสียสวมเสื้อ พูดกับเขาว่า “ไป พาฉันไปจุดที่เธอถ่ายรูปใบนี้”

พวกเขาออกไปกันอย่างรีบร้อน เดินไปถึงเนินทรายลูกที่หลีชู่ถ่ายรูป หลีชู่ชี้บอกทิศกับอู๋เสีย พาอู๋เสียเดินวนรอบๆ บริเวณนั้นหลายรอบ แต่ก็ไม่พบอะไร ทะเลทรายยามค่ำมืดอากาศหนาวมาก พวกเขาจำต้องเดินย้อนกลับ

“เรากำลังตามหาผีสาวตัวนี้กันอยู่หรือ” หลีชู่ถาม

อู๋เสียส่ายหน้า เพียงทำมือบอกให้กลับ พูดกับหลีชู่ว่า “เรื่องนี้เธออย่าได้บอกใครเด็ดขาด” หลีชู่พบว่า ความรู้สึกเป็นกังวลของเขา แสดงออกมาชัดยิ่งกว่าเดิม



Talk:
ถ้าไม่มีอะไรขัดข้อง
จะอัพเดททุกวันพุธ กับอาทิตย์ นะครับ

anurakbeer
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 184
Points : 1918
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by feyralin on Sun 28 Jun 2015, 13:49

ก่อนอื่น ขอบคุณสำหรับแปลค่ะ /คุกเข่าแบบย่าฮั่-- อ้าวมุกซ้ำเหรอ :p
ซาไห่ยังจำเป็นนะคะ ฮือออ กาต่ายมากด F5 รอหน้าบอร์ดทุกวันเลย

ตอนก่อนๆนี่แอบตะหงิดในบุคลิกของหวังเหมิงมาตลอดเลยค่ะ อ่านตอนนี้เหมือนได้คำอธิบายเพิ่มมานิดหน่อย ที่แท้แล้วหวังเหมิงก็เหมือนอู๋เสียนั่นแหละ ถูกสถานการณ์บีบให้เผชิญคืนวันที่เลือกไม่ได้ จนหล่อหลอมตัวเองออกมาเป็นคนแบบนี้

ถามว่าทำไมหวังเหมิงถึงไม่ลาออก เราแอบเข้าใจนะคะ การที่คนเราอยู่กับอะไรนานๆจนกลายเป็นความเคยชินและชินชา ต้องอาศัยความกล้ามากๆที่จะก้าวออกไปสู่ความเปลี่ยนแปลง มันทำให้พลอยคิดว่าถ้าเราก้าวออกมาความอดทนที่ผ่านมาก็ไร้ความหมายสิ สุดท้ายก็ติดอยู่ตรงจุดเดิม วนลูป กลับไม่ได้ ไปไม่ถึง แงงงง เข้าใจเลยว่าทำไมหวังเหมิงถึงยึดติดกับเจ้านายขนาดนั้น

พยายามเมนต์แบบไม่กาว /แค่กๆ
ด้วงยังมีสตินะคะ มีสติ!! ขอบคุณอีกครั้งค่า เหลืออีก 50 วันแล้ว O]=[
avatar
feyralin
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 118
Points : 1613
Join date : 21/12/2014
ที่อยู่ : เนเวอร์แลนด์แดนแห่งกาว

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by mikanchan on Sun 28 Jun 2015, 13:57

รู้สึกปลาบปลื้มแทนหวังเหมิง ภาคนี้นายมีบทบาทเยอะมาก #เอามือทาบอก
แต่ก็น่าสงสารที่มักถูกนายน้อยทิ้งเสมอ ไม่เอานะ หวังเหมิง ไม่ร้องนะไม่ร้อง
รออยู่เสมอ ขอบคุณที่แปลให้อ่านค่ะ OJZ
avatar
mikanchan
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 15
Points : 1350
Join date : 23/02/2015
Age : 22

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by scuroluce on Sun 28 Jun 2015, 14:50

เข้าใจความรู้สึกของหวังเหมิงนะ นั่งอยู่ตรงนั้นทุกวัน เจ้านายหายไปไม่เคยเข้าร้าน ก็คงเหงาอ่ะ แล้วก็มันเป็นความเคยชินจนกลายมาเป็นอย่างนี้ TT__TT

แต่นายมีบทแล้วนะ ได้อยู่กับเจ้านายแล้วนะ Q__Q

นายน้อยนี่รู้จักไปทั่วเลย ตกลงผีสาวนั่นใครรรรรร

scuroluce
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 38
Points : 1492
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by sagacity191 on Sun 28 Jun 2015, 15:08

แต่ก่อนไม่ค่อยได้คิดถึงหวังเหมิง
พอมาฟังแบบนี้ก็น่าสงสารแฮะ

ขอบคุณค่ะ
Very Happy Very Happy Very Happy
avatar
sagacity191
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 53
Points : 1497
Join date : 06/11/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by Malangporyim on Sun 28 Jun 2015, 15:32

หวังเหมิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

แง 555555

อู๋เสียคนบาป อู๋เสียคนบาป อู๋เสียคนบาป

นายรู้มั้ยว่าทำอะไรลงไป 55555

โฮ ทั้งขำทั้งดราม่าค่ะตอนนี้ รู้สึกว่าเนื้อเรื่องเข้มข้นมากเรื่อยๆ ภาคนี้เรือเหมิงเสียผงาดแรงมาก

ขอบคุณสำหรับแปลนะคะ จะมาเฝ้ารอพี่ที่ท่าน้ำทุกวันพุธกับอาทิตย์เลยค่ะ
avatar
Malangporyim
ด้วงต้นไม้เทพเจ้า
ด้วงต้นไม้เทพเจ้า

จำนวนข้อความ : 290
Points : 1764
Join date : 27/10/2014
ที่อยู่ : ทุ่งด้วงโฮโม

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by The_Dark_Lady on Sun 28 Jun 2015, 18:15

คำก็คนประหลาด สองคำก็คนประหลาด
ไม่ใช่ว่านายกำลังหลง---แค่ก--- ก็เคยชื่นชมคนประหลาดที่ว่าเรอะ

หวังเหมิงมีบทโดดเด่นขึ้นมากทีเดียว แต่ไอ้ฟีลศาลาคนเสร้า เขาชอบทิ้งเราเดียวดายนั่นมันอะไร
ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไปก็ควรจะดี๊ด๊าไหม งานสบายๆ มีช่องทางอู้มากมายแบบนี้
...แต่ก็นั่นแหละนะ

ขอบคุณสำหรับแปลค่ะ รู้สึกว่าภาคนี้ หวังเหมิงจากตปก.ที่ไม่มีบทบาทอะไรนอกจากโล่มาแว้บๆ ดูจะมีพัฒนาการและถูกชำแหละออกมามากทีเดียว
avatar
The_Dark_Lady
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 301
Points : 1618
Join date : 21/06/2015
Age : 23
ที่อยู่ : On the Land, Below the sky

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by yakusoku on Sun 28 Jun 2015, 18:30

อ่านแล้วสงสารหวังเหมิง นายอโลนสุดๆ
avatar
yakusoku
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 369
Points : 1814
Join date : 05/11/2014
ที่อยู่ : โลงในสุสานโบราณ

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by schneewittchen on Sun 28 Jun 2015, 19:56

ขอบคุณค่ะคุณเบียร์!
ลูกจ้างหกร้อยหยวนน่าสงสาร ให้อารมณ์เหมือนหมาน้อยคอยเจ้านายกลับบ้---//โดนคอมพีซีทุ่มใส่
avatar
schneewittchen
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 110
Points : 1419
Join date : 18/04/2015
Age : 21
ที่อยู่ : รังตะขาบของคิงว่านหนู

ดูข้อมูลส่วนตัว http://my.dek-d.com/sayurahime/

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by Yuwadee Wana on Sun 28 Jun 2015, 20:12

ขอบคุณที่แปลค่ะ

โธ่ๆๆๆๆ หวังเหมิง มีตัดพ้อต่อว่า ช่างน่าสงสารเป็นที่สุด แต่กระนั้นก็ยังรอเจ้านายคนนี้มาร่วมสิบปี นายมันช่างน่ารักจริง ๆ เลย
แอบต่อแพเหมิงเสียอย่างเงียบ ๆ ราชินีอู๋เสียกับทาสเหมิงผู้ภักดี ถถถถถถ
avatar
Yuwadee Wana
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 352
Points : 1812
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by ผ้าแพรผืนใหญ่ๆ on Sun 28 Jun 2015, 21:33

มีแต่เราที่โฟกัสตรงน้องหลีชู่ย่องเจ้าเต๊นท์นายน้อย กับนายน้อยชวนผู้ชายเข้าเต๊นท์รึเปล่-----//เลนส์กล้องกระแทกหัว

ลูกจ้างคนนี้น่าสงสารไปแล้วTT ไม่เป็นไร เราจะนับวันรอให้เทิร์นยันนะ

ผ้าแพรผืนใหญ่ๆ
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 11
Points : 1422
Join date : 09/12/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by panadda_au on Sun 28 Jun 2015, 23:39

ทะ ทำรู้สึกสงสารหวังเหมิงพิกล 555 ปกติแล้วไม่ได้รอคอยกำหนดที่แน่ชัดว่าคุณเบียร์จะลงให้อ่านวันไหนค่ะ แต่ตามข่าวตลอดนะ

พอรู้ว่าจะพยายามลงทุกพุธ กะ อาทิตย์ คราวนี้ยิ่งตั้งตารอเลยยย
ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ
avatar
panadda_au
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 69
Points : 1523
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by murasaki on Mon 29 Jun 2015, 00:33

น้องหลีหนูหลงเจ้านายใช่มั้ยลูก แค่กๆๆๆๆ ภาคนี้หวังเหมิงเด่นจริงๆ ผงาดมากพ่อคุณฟังความรู้สึกแล้วแอบสงสารแอบเศร้าเล็กๆ  Sad
เหมือนเค้าทิ้งแต่ผมรอนะ รอตลอด ฮื่ออออออออ เจ้านายเอ็งมันบ้าปู้ชายหลังประตู นายน้อยช่างเป็นคนบาปจริงๆ
คนรักนายมากมายจริงๆ เอิ๊กๆ
avatar
murasaki
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 11
Points : 1235
Join date : 14/06/2015
Age : 24

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by hnee on Mon 29 Jun 2015, 13:16

เห็นใจหวังเหมิงมาก --> "ถ้านายต้องเป็นพนักงานอยู่ในร้านที่เจ้านายไม่เคยอยู่ อยู่คนเดียวตั้งแต่ร้านเปิดยันร้านปิด" --- อาเสียดูแลลูกน้องกับร้านตัวเองได้ทิ้งขว้างสุดๆ ไม่รู้ว่าเพราะเชื่อใจเกินร้อย หรือเพราะเป็นพวกไม่คิดไรมากดี แต่ขนาดโดนทิ้งปานนี้ หวังเหมิงก็ยังคงตัดสินใจติดตามอาเสียต่อไป ถ้าเอาแค่ทำงานหาเงินจะทำอย่างอื่นหรือไปอยู่ร้านอื่นก็ได้ ไม่จำเป็นต้องทนอยู่กับอาเสียเลย แสดงว่าคุณลูกน้องนี่แอบผูกผันรักใคร่เจ้านายน้อยคนนี้ไม่น้อยทีเดียว! o^^o

ว่าแต่หลีซู่ เธอเข้าเต้นท์ส่วนตัวอาเสีย เอาเรื่องตื่นเต้นไปชักชวนสนทนายามดึกพร้อมออกมาทำกิจกรรม(??)ร่วมกัน --> "มีคำอธิบายดีกว่าไม่มี" ประโยคนี้เพราะอาเสียเป็นห่วงเธอนะหลีซู่ เนื่องจากนางผ่านจุดนั้นมาแล้ว จึงไม่อยากให้เกิดขึ้นกับใครอีก --> "ไอ้หยา หมอนี่เป็นใครกันแน่ ฉันแค่ถ่ายรูปมั่วๆ ติดผีมาตัวนึง ก็ยังอุตส่าห์รู้จักอีก" 55555 ขำอ่ะ รู้เสียสิหลีซู่ อาเสียนี่กว้างขวางนะจ้ะ รู้จักนู่นนี่นั่นไปหมดแหละ หุหุๆๆ

hnee
ด้วงต้นไม้เทพเจ้า
ด้วงต้นไม้เทพเจ้า

จำนวนข้อความ : 203
Points : 1658
Join date : 27/10/2014

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by lady_marmalade on Mon 29 Jun 2015, 15:36

นี่ชั้นกำลังอ่านนิยายขุดสุสานจริงๆเหรอ ให้ตายเถอะ มีมามุดเข้าเต็นท์อะไรกันอีกโอย ขอบคุณค่ะ กระโดดโลดเต้นได้แล้ว
avatar
lady_marmalade
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 17
Points : 1475
Join date : 27/10/2014
Age : 33

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by natsume on Mon 29 Jun 2015, 20:17

//คุกเข่ากราบพี่เบียร์รอบที่ล้าน...

พอเข้าช่วงปริศนาแล้วมันค้างเว่อร์...

//อ่านจบทีแทบตบคอมพัง...

555

ขอบคุณที่แปลให้อ่านค่ะ ไม่งั้นกาวหนักกว่าเดิมแน่ๆ
avatar
natsume
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 97
Points : 1504
Join date : 08/01/2015
ที่อยู่ : บนหลังกิเลน

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by riprim on Mon 29 Jun 2015, 21:07

ขอบคุณคุณเบียร์ค่า

อ่านแล้วเห็นใจหวังเหมิงเลยนะนี่ ปกติชอบมองข้ามพี่แกตลอดอ่ะ
สิบกว่าปีที่ยาวนาน บ่มเพาะพี่แกให้กลายเป็นคนยังงี้สินะ ฮ่าๆ
avatar
riprim
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 9
Points : 1254
Join date : 24/05/2015

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by annminki on Tue 30 Jun 2015, 03:16

ปาตัวและหัวใจให้เป็นเพื่อนหวังเหมิงรัวๆ

แม้นายน้อยจะเมินนายแต่น้องหลียังจ้องมองนายด้วยความเป็นห่วงนะ(หรอ)

หวังเหมิงสู้ๆ ฉันอยู่ข้างนายยยยยยยยยยยยยยย
avatar
annminki
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 46
Points : 1467
Join date : 30/11/2014
Age : 25

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by sereneer on Tue 30 Jun 2015, 18:18

"เธอ" ไหนกันล่ะนี่ อยากรู้ใจจะขาดแล้วเอย

sereneer
ด้วงฝึกหัด
ด้วงฝึกหัด

จำนวนข้อความ : 11
Points : 1227
Join date : 23/06/2015

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by gustoon on Sat 04 Jul 2015, 23:00

หวังเหมิงนายคับแค้นใจมานานแล้วสินะ มีการปิดสวิตตัวเอง
อู๋เสียคนแมน เจ้านาย เจ้านาย
avatar
gustoon
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 103
Points : 1541
Join date : 22/11/2014
ที่อยู่ : ใต้เตียงนายน้อยอู๋

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by prince501 on Thu 30 Jul 2015, 10:21

หวังเหมิง นายแอบเหงาเมื่ออยู่ร้านคนเดียวเหรอ ถถถถถ
นั่นไงว่าแล้วเชียวว่าน้องหลีจะต้องถ่ายติดบางอย่าง
เงาผีเหรอ ผีที่ไหนละ ลุ้นๆๆๆ

prince501
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 64
Points : 1249
Join date : 23/07/2015

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by FunnyLee on Sun 02 Aug 2015, 11:45

อะไรอ้ะ อู่เสียคืออาร๊ายยยยย หลานถิงหรอ
avatar
FunnyLee
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 88
Points : 1284
Join date : 12/07/2015

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by Rozenkreuz on Mon 03 Aug 2015, 22:23

หวังเหมิงคนประหลาด 555555
สิบปีที่แสนเลวร้ายของหวังเหมิง //ทุบตีนายน้อย ดูสินี่ผลงานนายเลยนะอู๋เสีย
avatar
Rozenkreuz
ด้วงอาณาจักรเจ้าแม่ซีหวังหมู่
ด้วงอาณาจักรเจ้าแม่ซีหวังหมู่

จำนวนข้อความ : 625
Points : 1832
Join date : 01/07/2015
Age : 25
ที่อยู่ : กองทัพผีเก็บเห็ดแห่งประตูสำริด

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by meanato on Sun 09 Aug 2015, 18:09

อู๋เสีย.... พอมาอ่านความรูพอมาอ่านความรู้สึกของหวังเหมิงเเล้วถึงเข้าใจ นายมัวเเต่ตามผู้ชาย--//เเค่กๆ
avatar
meanato
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 487
Points : 1945
Join date : 27/10/2014
Age : 20
ที่อยู่ : หลังประตูสัมฤทธิ์

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: #ซาไห่ Part 1 Chapter 19 เนินทรายเงาผี

ตั้งหัวข้อ by arshura09 on Fri 08 Jul 2016, 00:47

จะต้องผ่านช่วงเวลาว่างเปล่ามานานเท่าไร
จึงกลายเป็นคนที่มองอะไรปล่าวดายและไม่ตื่นเต้นกับสิ่งรอบตัวได้แบบหวังเหมิง

สิ่งที่ดำเนินรอบกาย ไม่มีอะไรใหม่
ดำเนินไปอย่างไร้จุดหมายมาตลอด 10 ปี

มันช่างน่าเศร้า....

แต่เจ้าหนูหลีชู่ ดูจะมีประโยชน์ขึ้นมาบ้างแล้วสินะ
ดูท่าโฟกัสด้วยสายตาผ่านกล้องจะใช้ได้
จนจับภาพปริศนาขึ้นมาใหม่

และดูอู๋เสียจะรู้ว่าสาวเจ้าเป็นใครเสียด้วย
ประลองชิงไหวพริบไม่พอ
ยังต้องมาลุ้นต่อกันอีกเรื่องนี้
avatar
arshura09
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 118
Points : 1128
Join date : 14/01/2016

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ