Countdown
We've been
togerther for

ค้นหา
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search


[AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

[AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by Xiamouren on Wed 24 Jun 2015, 21:08

[AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left >>Candy)
ด้วยอำนาจแห่งความกาว ขอเปิดการ์ดที่หมอบไว้! ส่งมันทั้งตอนต่อทั้งเดลี่เลยค่ะ !!
(ตอนก่อนหน้า เชิญที่ http://dmbjth.thai-forum.net/t1492-topic )
/////////////////////////////////////////////

เมินโหยวผิงกลับมาแล้ว...

จนบัดนี้ผมก็ยังไม่ได้คำตอบเรื่องที่ว่าทำไมหมอนั่นจู่ๆ ก็หายตัวไป แต่ในเมื่อหมอนั่นกลับมาแล้วอย่างปลอดภัยก็คงไม่เป็นไรกระมัง...? ตอนนี้หมอนั่นกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงกับรั้วโรงเรียนผมอยู่ ตาเหม่อมองนกที่มาทำรังบนกิ่งไม้ไม่ใกล้ไม่ไกลไปจากเขาเท่าไหร่นัก

ผมก้มลงมองข้อความในโปรแกรมแชทในมือถือของผมซึ่งเพิ่งมีสัญญาณเตือนถึงคำตอบบทสนทนาล่าสุดพอดี

เสี่ยวเสียพ่อทุกสถาบัน says (15:24): เสี่ยวฮัว! การบ้านภาษาอังกฤษวันนี้ช่วยติวฉันทีเถอะนะ!
เซี่ยอวี่ฮัว says (15:26): ขอโทษนะอาเฮีย วันนี้เหมือนฉันจะไม่ว่างไปหานายแล้วล่ะ
เสี่ยวเสียพ่อทุกสถาบัน says (15:27): อ้าว!! ทำไมล่ะ!?
เสี่ยวเสียพ่อทุกสถาบัน ส่งสติ๊กเกอร์ (15:27): *สติ๊กเกอร์ร้องไห้หนักมาก*
เซี่ยอวี่ฮัว says (15:48): ...
เซี่ยอวี่ฮัว says (15:48): เอ่อ... คือ...
เซี่ยอวี่ฮัว says (15:49): อาเฮียไม่รู้นั่นแหละดีแล้ว ^^;;
เซี่ยอวี่ฮัว says (15:50): หายหัวก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกัน บาย! >o<)/

...
เสี่ยวฮั๊ววววววววว!!! กลับมาก๊อนนนนนน!!!

โอ๊ยยย ผมอยากร้องไห้จริงๆ การบ้านภาษาอังกฤษมันคือนรกสำหรับอู๋เสีย เรื่องนี้คุณชายเซี่ยย่อมรู้ดี แต่ก็ยังปล่อยเขาไว้คนเดียวเนี่ยนะ!? กลับบ้านไปตอนนี้ต้องโดนอารองมองด้วยสายตาคาดหวังจะได้เห็นการบ้านของหลานชายคนเดียวแน่ๆ

อาสามก็คงไม่ช่วย หัวเราะก๊ากเป็นพื้นหลังแบบสาแก่ใจ เตี่ยนี่จะว่างงานมาเจอผมหรือเปล่าเลยยังไม่รู้...

แล้วแบบนี้เขาจะมีหน้ากลับไปเผชิญหน้าลาสต์บอสอหังการ์ท่านนั้นได้ยังไงกัน!!?

ผมหันไปมองคนที่ยังนั่งเอ๋ออยู่ที่อีกฟากของรั้ว สูดลมหายใจลึกๆ...

ท่าทางว่าผมคงต้องใช้ท่าไม้ตายเสียแล้ว...

และนั่นคือ...

“เสี่ยวเกอออ” ผมพยายามง้องแง้งเรียก มือตบเข้าหากันเป็นท่าโพสกราบไว้ ผมไหว้ล่ะช่วยหันมาสนใจกันหน่อย! ความเป็นความตายของผมตอนนี้ขึ้นอยู่กับเจ้าเรือพ่วงหน้ามึนนี่แล้วนะ แต่จะให้เรียกเมินโหยวผิงไปเลยก็กระไร... สุดท้ายก็เลย
จบที่ผมต้องไปขุดคลังศัพท์ในสมองสรรหาคำอื่นมาเรียก กลายเป็นเสี่ยวเกออย่างที่ทุกท่านเห็น “สนใจทางนี้หน่อยน่า!”

ได้ผล! ผมแอบกำหมัดร้องเยสอยู่ในใจเมื่อในที่สุดดวงตาสีดำนั่นก็หันมามองผมจนได้ ไม่ต้องรอให้สายตาสงสัยนั่นมองผมนาน ผมรีบนำสิ่งที่ผมหนีบเอาไว้กับรักแร้ขึ้นมาโชว์ แล้วกราบไหว้เขาไปอีกชุดใหญ่ๆ

“ฉันไม่เข้าใจการบ้านวันนี้เลย ภาษาอังกฤษน่ะ เสี่ยวฮัวก็หายไปไหนไม่รู้ ซิ่วซิ่วกับนายอ้วนก็ท่าทางจะไม่ไหว เหลือก็แต่นายแล้วที่เป็นความหวัง ขอร้องล่ะเสี่ยวเกอ ช่วยสอนฉันทีได้ไหม? นะ?... นะๆๆ”

...ครับ... ลูกตื๊อด้านๆ นี่แหละครับ...

“...” หมอนั่นดูจะเซ็งมากกว่าประหลาดใจ เป็นเรื่องที่ผมค้นพบมาเมื่อไม่นานนี้เองว่าหมอนี่เป็นเหมือนเซียนสวรรค์มาโปรด เก่งในวิชาที่ผมอ่อนง่อยด๋อยเปลี้ยที่สุดอย่างภาษาฝรั่งเมื่อวันหนึ่งที่ผมโดนอารองด่าแทบตายเพราะทำการบ้านที่เขาให้ผิดหมด ผมแอบมานั่งสลดอยู่ตรงนี้แล้วได้หมอนี่เหมือนจุติลงมาช่วยสอน ทำให้ผมรอดตายไปได้

น่านะเสี่ยวเกอ ไหนๆ นายก็มาเงียบให้ฉันเปลืองน้ำลายเป็นถังๆ เพื่อคุยกับนายฝ่ายเดียวตั้งนานทั้งที อย่างน้อยก็ช่วยฉันบ้างเถอะน่า

ผมหวังอย่างนั้น

และในช่วงที่ผมกำลังลุ้นนั้นเอง หมอนั่นก็ลุกขึ้น เดินออกไปห่างจากรั้ว

“เฮ้ย!” ผมเหวอหนักมาก ไอ้คุณท่านเสี่ยวเกอครับ ทิ้งกันอย่างนี้เลยเหรอคร้าบบบ!?

แต่เหมือนผมจะผิดคาด หมอนี่แค่เดินไปตั้งหลักเท่านั้น เพราะในวินาทีต่อมาหมอนั่นก็วิ่งเข้าใส่รั้ว

--และไต่รั้วกระโดดข้ามมาหาผม ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน และด้วยลีลาที่นักแสดงคิวบู๊ยังอาย !

เชี่ยแม่ง! ร้ายกาจ!!!

มารู้สึกตัวอีกทีหมอนั่นก็นั่งลงตรงหน้าผมแล้ว มือแบออกมาเหมือนต้องการสมุดการบ้านของผมไปดู ซึ่งผมก็ยื่นมันให้เขาไปอย่างไม่อิดออด ต้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ถ้าเป็นหมอนี่ล่ะก็ ผมรอดแล้ว!

“...ค่าจ้าง?” อยู่ดีๆ หมอนั่นก็หันมามองผมแล้วพูดคำนี้ครับ แม่ม ใครสอนหมอนี่ให้กลายเป็นเรือพ่วงขี้งกวะ! อย่าให้พ่อรู้นะ พ่อจะ... บ้าจริง เราจะไปทำอะไรเขาได้วะ! อู๋เสียนะอู๋เสีย เจ็บใจชะมัด

“ฉันมีแค่นี้แหละ พอหรือเปล่า? ถ้าไม่พอก็ไม่ไหวแล้วนะ” ผมล้วงบรรดาลูกกวาด อมยิ้มที่ซื้อมาตอนพักเที่ยงออกมาจากกระเป๋าเป้ ตอนแรกว่าจะกินไปเดินกลับบ้านไปสบายๆ แต่ท่าทางตอนนี้มันคงช่วยผมได้ไม่มากก็น้อยแล้วล่ะนะ?

เมินโหยวผิงมองบรรดาของชวนฟันผุในมือผม ก่อนที่จะหยิบไปหมดเลยด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนสักนิด

เอาจริงดิ... ผมไม่เคยคิดว่าหมอนี่จะชอบของหวานมาก่อนเลย

และในขณะที่ยังตามหมอนั่นไม่ทัน อมยิ้มไม้หนึ่งก็ถูกยื่นมาทางผม ในขณะที่ลูกกวาดเม็ดหนึ่งลอยเข้าปากนายเรือพ่วงหน้าตายตรงหน้า

ทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่สีหน้าหมอนี่ไม่เปลี่ยนสักนิด

“กินด้วยกัน...”

...เชี่ยแม่ม!!


จากนั้นคลาสเรียนภาษาอังกฤษนอกรอบกับนายเรือพ่วงก็เริ่มขึ้น แต่ขอประทานอภัย ตอนนี้อะไรก็ไม่เข้าหัวผมหรอกครับ ไอ้ฉากเมื่อกี้มันหลอกหลอนกันเกินไปแล้ว เสี่ยวเกอ วันนี้นาย... จะน่ารักไปแล้วว้อย!!

“อู๋เสีย” แว่วเสียงเรียกสติครั้งที่สิบสอง ผมต้องหลุดจากมโนภาพรีเพลย์ครั้งที่แปดสิบเก้ากลับมาสู่ความจริง พบนายเรือพ่วงนั่งปั้นหน้ายักษ์อยู่ตรงหน้า อดกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้

“ตกลงนายจะไม่เรียน?”

“เรียนครับเรียน เชิญท่านอาจารย์เสี่ยวเกอสอนต่อเลยครับ!!”

ผมรีบกลับมานั่งตัวตรง ดวงตาจ้องเป๋งที่หนังสือเยี่ยงนักเรียนดีเด่นทันที

“ไม่ตั้งใจเรียน...” ดวงตาคมกริบของหมอนั่นจ้องมองผมเหมือนจะตำหนิ ที่จริงผมก็อยากโวยวายกลับนะว่าแล้วมันความผิดใครล่ะฟะ! แต่ดูเหมือนมันไม่น่าจะเป็นความคิดที่ดีนัก

“ท่าทางค่าจ้างสำหรับเด็กดื้อคงต้องคิดเพิ่ม”

ผมเหวอไปเลยกับคำพูดนี้

“เดี๋ยวๆ เสี่ยวเกอ คือ ฉันไม่มีอะไรจะจ่ายแล้วนะ เงินก็หมดไปกับขนมแล้วด้วย...”

หมอนั่นไม่เสียเวลาคิดเลยครับกับคำตอบต่อมา

“มีสิ...”

แล้วก็เอนตัวร่วงลงตามแรงโน้มถ่วง 90 องศาทางตะวันตก

หัวของหมอนั่นวางซบลงบนตักของผมพอดี

แม่งเอ๊ย!! แม่งๆๆๆ!! เชี่ยแม่ง!!!

“อยู่อย่างนี้ไปจนกว่าจะเรียนเสร็จแล้วกัน... ถ้ายังไม่ฟังจะเพิ่มโทษ”

ผมแทบทำอมยิ้มหลุดจากปากเลยครับ...

//////

แถม

สวัสดีครับ หวังเหมิงครับ นักเรียนปีสองจากเทคนิคมี่ลั่วถัวสุดหล่อ(?) เพื่อนร่วมห้องและผู้รับใช้ใกล้ชิดนายน้อยสามของที่นี่

วันนี้ผมเหมือนจะเห็นเจ้านายกระฟัดกระเฟียดกับอะไรสักอย่างมาตั้งแต่เที่ยงแล้ว จะว่าไปวันนี้ก็มีคาบภาษาอังกฤษไม้เบื่อไม้เมาของพวกผมด้วยนี่เนอะ ไม่แปลกเลยที่เจ้านายจะอารมณ์บูด แต่ผมเองซึ่งผลการเรียนอุบาทว์จนขนาดเจ้านายยังเบือนหน้าหนีคงช่วยอะไรเจ้านายไม่ได้อยู่ดี... นอกจากทำตาปริบๆ พยายามทำตัวให้น่ารักเหมือนตุ๊กตา(?) ที่สุดให้เจ้านายสบายใจเท่านั้นเอง

แม้ว่าสุดท้ายผมมักจะได้รางวัลเป็นรองเท้าข้างหนึ่งของเจ้านายที่บินมาหาก็ตาม เจ้านายครับ หวังเหมิงทำอะไรผิด...

#เสี่ยวเหมิงติดสถานะร้องไห้หนักมาก

อะแฮ่ม...! วันนี้ผมไม่คิดจะรับรองเท้าก้าวร้าวของเจ้านายหรอกครับ หลังจากเลิกเรียนผมเลยไปต่อคิวแย่งซื้อขนมลดราคากับพวกนักเรียนไส้แห้งไม่ก็หิวโซคนอื่นๆ จนได้ลูกกวาดมาหนึ่งกำมือเต็ม

เขาว่ากันว่าทานของหวานช่วยให้อารมณ์ดี วันนี้แหละหวังเหมิงจะสร้างความดีความชอบ ทำให้เจ้านายอารมณ์ดีขึ้นเอง เจ้านายจะต้องชอบแล้วเพิ่มค่าขนมหวังเหมิงแน่ๆ !

ผมกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ แล้วย่องที่สวนหลังโรงเรียน ที่ที่ผมรู้ว่าเจ้านายชอบแอบโดดไปนั่งเล่นบ่อยๆ

แล้วผมก็เจอดีเข้าเต็มตาเลยครับ มีไอ้หนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้มานอนตักเจ้านายผมเฉยเลย

ไอ้บรรยากาศสีชมพูฟรุ้งฟริ้งนี่มันอะไรกัน!!

ผมมองอมยิ้มในปากเจ้านาย มองเจ้าคนผมดำนั่นตีแขนเจ้านายที่นั่งเหม่อแล้วพูดอะไรสักอย่าง และจากนั้นเจ้านายก็หยิบลูกกวาดมาแกะห่อ ป้อนไอ้หมอนั่น... ผมตาฝาดหรือเปล่าที่เห็นหมอนั่นแอบจุ๊บมือเจ้านาย!!

แต่ความรู้สึกไม่ควรเข้าไปขัดจังหวะนี่มันคืออะไรกัน...

ใครก็ได้บอกผมที... หวังเหมิงยังจำเป็นอยู่ไหม...

#เสี่ยวเหมิงติดสถานะสตั๊นท์

…สรุปคือ... ผมต้องยืนขาแข็งมองใครก็ไม่รู้สวีทกับเจ้านายยันค่ำเลยครับ...

/////////////////////////////////////////////
มโนคือชนะ!!!!!
ข้าส่งเดลี่วันนี้ทันแล้ว!!!
#ด้วงเซี่ยติดสถานะคลั่งกาว 555555555
โอ๊ยยยยย มโนแรง กาวแรง เมาแรงมากค่ะ //กราบขอโทษท่านที่โดนเราเมาใส่ในทวิตอีกครั้ง ผิดไปแล้วจริงๆ ค่า!!
ตอนหน้ายังไม่รับปากค่ะว่าจะมาเมื่อไหร่ แต่คงเป็นคู่อื่นแล้ว เปลี่ยนบ้าง ผิงเสียสองตอนแล้วเนอะ!
แล้วก็... น่ากลัวจะต้องเปลี่ยน SF เป็น FIC ในเร็ววันแล้วจริงๆ นั่นแหละค่ะ... //ปิดหน้านะ
พบกันครั้งหน้าเมื่อพลังกาวอำนวยค่ะ !


แก้ไขล่าสุดโดย Xiamouren เมื่อ Sat 04 Jul 2015, 17:18, ทั้งหมด 1 ครั้ง (Reason for editing : แก้จั่วหัวเป็น AU FIC จากแต่เดิมเป็น Short Fic)
avatar
Xiamouren
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 30
Points : 1099
Join date : 28/01/2015
Age : 24
ที่อยู่ : แถวๆ ประตูสำริด ตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by The_Dark_Lady on Wed 24 Jun 2015, 21:32

ระวังนะคะ
3...2...1...
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!@#$%^&*()_+_)(*&^
ไม่ไหวแล้ว จางฉี่หลิง นายมันร้ายกาจ ตอนแรกเราก็คิดว่านายจะมักน้อยเอาแค่ลูกกวาด แต่นี่กวาดเอาเจ้าของด้วย
จากที่จะชมนี่ขอเปลี่ยน เปลี่ยนเป็นกรี้ดอัดหน้ามึนๆนั่นแทน
ฮรือออออออออออออ มีแอบจูบมือ นายมันร้าย สกุลจางช่างร้ายกาจนัก //โดนปู่จางมองแรง

ถถถถถถ หวังเหมิงผู้น่าสงสาร ดันมาเจอเจ้านายอยู่กับหนุ่ม ไม่รู้จะแทรกกลางตรงไหนเลยทีเดียว 555

PS. สกุลจางบุกมาขนาดนี้ สกุลอู่และเทคนิคมี่ลั่วถัวไม่ระแคะระคายเลยฤๅ
avatar
The_Dark_Lady
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 301
Points : 1306
Join date : 21/06/2015
Age : 22
ที่อยู่ : On the Land, Below the sky

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by Xiamouren on Wed 24 Jun 2015, 21:50

The_Dark_Lady พิมพ์ว่า:PS. สกุลจางบุกมาขนาดนี้ สกุลอู่และเทคนิคมี่ลั่วถัวไม่ระแคะระคายเลยฤๅ

ถ้าจะขอตอบว่าตอนต่อไปปริศนาส่วนนี้จะได้คำตอบ อย่าโกรธกันเลยนะคะ TvT //มอง Chapter2 ที่ยังไม่รู้จะมีปัญญาพิมพ์ลงเมื่อไหร่ งี๊ดดดด
avatar
Xiamouren
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 30
Points : 1099
Join date : 28/01/2015
Age : 24
ที่อยู่ : แถวๆ ประตูสำริด ตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by The_Dark_Lady on Wed 24 Jun 2015, 22:11

Xiamouren พิมพ์ว่า:ถ้าจะขอตอบว่าตอนต่อไปปริศนาส่วนนี้จะได้คำตอบ อย่าโกรธกันเลยนะคะ TvT

ไม่โกรธค่ะ เราเข้าใจ เราจะรออยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน...//ยิ้ม ^_^
avatar
The_Dark_Lady
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 301
Points : 1306
Join date : 21/06/2015
Age : 22
ที่อยู่ : On the Land, Below the sky

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by yakusoku on Thu 25 Jun 2015, 00:40

เสี่ยวเกอเจ้าเล่ห์มากกกก สงสารหวังเหมิงไงก็ไม่รู้//เหมือนเห็นหมาหงอยเลย
avatar
yakusoku
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ
ด้วงตำหนักทิพย์พิมานเมฆ

จำนวนข้อความ : 369
Points : 1502
Join date : 05/11/2014
ที่อยู่ : โลงในสุสานโบราณ

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by schneewittchen on Thu 25 Jun 2015, 16:28

กร้ะีสทกะกฟแ่ัพพรคตจาสกฟ่้หัี่กดิอปกันย่้ พูดไม่เป็นภาษาเลยทีเดียว55555 ดีมากค่ะๆ แล้วเราจะส่งสาวชุดขาวในถ้ำไปจูจุ๊บนะคะ วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
avatar
schneewittchen
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา
ด้วงสุสานใต้สมุทรทะเลซีซา

จำนวนข้อความ : 110
Points : 1107
Join date : 18/04/2015
Age : 20
ที่อยู่ : รังตะขาบของคิงว่านหนู

ดูข้อมูลส่วนตัว http://my.dek-d.com/sayurahime/

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by natsume on Fri 26 Jun 2015, 11:02

เหมิงเหมิงน้อยติดสตั๊นกันเลยทีเดียว 5555

พวกนายสองคนนี่ก็ช่างประเจิดประเจ้อ...

ปล. นายน้อยคะ เปลืองตัวนิดเปลืองตัวหน่อยแต่สอบอิ้งค์ผ่าน ก็ทำๆไปเถอะค่ะ

หรืออยากให้ค่าจ้างมากกว่านี้ไม่ว่ากัน (ด้วงรอถ่ายคลิปอยู่) //ดาบดำปักหัว...
avatar
natsume
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา
ด้วงตำหนักหลู่หวังเจ็ดดารา

จำนวนข้อความ : 97
Points : 1192
Join date : 08/01/2015
ที่อยู่ : บนหลังกิเลน

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by Rozenkreuz on Wed 01 Jul 2015, 19:15

โอม พลังมโนจงสิงสถิตติดหนึบไม่ยอมปล่อย ถถถถ
เสี่ยงเหมิงน้อย.. ทำหน้าที่เบ๊ที่ดีอัดคลิปไว้สิเว้ย! //ผิด
avatar
Rozenkreuz
ด้วงอาณาจักรเจ้าแม่ซีหวังหมู่
ด้วงอาณาจักรเจ้าแม่ซีหวังหมู่

จำนวนข้อความ : 625
Points : 1520
Join date : 01/07/2015
Age : 24
ที่อยู่ : กองทัพผีเก็บเห็ดแห่งประตูสำริด

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [AU FIC] Tame Me : สยบให้ได้ถ้านายแน่จริง (ผิงเสีย) Chapter1 (#dmbjdaily 54 Days Left)

ตั้งหัวข้อ by ด้วงผิงเสีย on Fri 10 Feb 2017, 11:48

เสี่ยวเสียพ่อทุกสถาบัน says .........น่าร้ากกก
avatar
ด้วงผิงเสีย
ด้วง
ด้วง

จำนวนข้อความ : 29
Points : 357
Join date : 18/01/2017
Age : 30

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ